WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
5.1 
dat het atoomgewicht van kobalt dichter ligt bij dat van ijzer dan van 
koper. Terwijl men het atoomgewicht van nikkel 58.7 en dat van kobalt 
59 (zuurstof — 16) stelt, zoo oordeel en Sadler en Barkla dit onjuist. 
Uit hun proeven besluiten zij dat het atoomgewicht van nikkel aan- 
merkelijk grooter moet zijn. Bij hun onderzoek over de absorbtie van 
secundaire X-stralen construeerden zij een kromme lijn, die het verband 
tusschen het absorbeerend vermogen der metalen voor deze stralen en 
het atoomgewicht van den radiator deed kennen. Zij kregen dan een 
periodische kromme, waarvan de helling in veel gedeelten zoo sterk was, 
dat het atoomgewicht door interpolatie met groote nauwkeurigheid vast- 
gesteld kon worden. Wanneer men een dunne plaat van aluminium als 
absorbeerende stof gebruikte, dan vond men, dat de betrekking tusschen 
absorbtie van de straling en het atoomgewicht van den radiator nage- 
noeg een lineaire was voor een groot aantal atoomgewichten ter weers- 
zijden van dat van nikkel ; maar nikkel zelf kon alleen op de lijn gebracht 
worden als men daaraan een atoomgewicht van iets boven 61 toekende. 
Vele absorbeerende stoffen zijn gebruikt en allen geven ten naastenbij 
dezelfde waarde. Bij gebruik van de zuiverste soorten van nikkel (hoe- 
wel een onzuiverheid van 2 è, 3 pCt. niet veel verschil gaf) werd door 
twee reeksen van waarnemingen vastgesteld, dat het atoomgewicht niet 
meer dan omstreeks 0.1 verschilt van dat, hetgeen zij met goed nikkel 
van den handel verkregen hadden en dat 61.4 zou zijn. Zij komen daaruit 
tot het besluit, dat het atoomgewicht van nikkel omstreeks 61.3 is. 
(C. G. Barkla. Nature 75, p. 368, 1907.) b. 
CHEMIE. 
Is ’t mogelijk suiker op chemischen weg in alcohol en ko°*~ 
zuur te splitsen? Theoretisch schijnt het mogelijk de bekende ont- 
leding van suiker door gisting : C 6 H 13 0 6 - 2 C 2 H 6 O + 2 C0 2 op zuiver 
chemischen weg tot stand te brengen. Dr. H. Schade meent dit ver- 
wezenlijkt te hebben. Uitgangspunt was hierbij de waarneming dat men 
de bruinkleuring van alkalische suikeroplossingen door bijvoeging van 
H 2 0 2 (of ook, z.a. Fram vroeger vond, door doorleiding van een ster- 
ken luchtstroom) verhinderen kan. Doet men dat, dan verkrijgt men, 
volgens Schade, uit 1 molec. suiker 2 molec. mierenzuur en bovendien 
acetaldehyde . De suiker-ontleding door alkali en H 2 0 2 stelt hij nu 
aldus voor: 
C 6 H 12 0 6 = 2 CH 3 . CHO + 2 H.CO.OH 
acetaldehyde mierenzuur 
