WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD 
53 
afgescheiden en allengs buiten de spoel in het cytoplasma gebracht, 
waar zij langzamerhand verdwijnen. Wellicht komt dit verschijnsel over- 
een met het uittreden van chromatine, dat door Conklin bij slakken en 
sedert door verschillende onderzoekers bij andere organismen werd waar- 
genomen . Hier vindt het echter in degenereerende stuifmeelkorrels plaats. 
O. lata kan, wegens dit gemis aan stuifmeel, niet zelf-bevrucht worden 
en geeft, bestoven met O. Lamarckiana, ten deele O. lata en ten deele 
O. Lamarckiana bastaarden. In het stuifmeel dezer laatste, dat ten deele 
degenereert en loos wordt, beschrijft Gates even zoo het uittreden van 
chromatine-deeltjes tijdens de tetrade-vorming. De uittredende deelen 
noemt hij heterochromosomen. ( Botanical Gazette , Febr. 1907.) d. v. 
Dioön is een Cycadee, die in Mexico op sommige plaatsen zeer alge- 
meen voorkomt. De stammen groeien langzaam en hun ouderdom kan 
dikwijls op 1000 jaren geschat worden. De vrouwelijke kegels vertoonen 
een eigenaardigen overgangsvorm tusschen de vinvormige vruchtbladen 
van Cycas en de schildvormige van Zamia en de overige geslachten. 
Het zijn vrij lange, naar boven toegepunte schubben, die in hun onderste 
deel rechthoekig omhoog gebogen zijn, en daar de beide zaadknoppen 
op dezelfde wijze dragen als bij Zamia. Deze zaadknoppen hebben twee 
integrementa en een kleine micropyle. Het prothallium ontstaat in de 
macrospore in den zomer ; in October beginnen de archegoniën gevormd 
te worden, doch de deelingen, die tot kanaalcel en eicel leidt, worden 
eerst in Mei daaropvolgende voltooid. De eikern heeft 12 chromosomen 
en is de grootste, die men tot nu toe in het plantenrijk kent. De ont- 
wikkeling der geslachtsorganen geschiedt overigens op dezelfde wijze 
als bij de andere Cycadeeën. (c. J. chamberlain, Botanical Gazette , 
Nov. 1906.) d. v. 
Looizuur in planten. Drabble en Nierenstein hebben gevonden, 
dat in de zonnebloem en de hulst, in takken en stammen die geen kurk 
bezitten, ook geen looistof kan worden aangetoond, 'terwijl bij alle andere 
planten kurk en looistof samengaan . Zij toonden de looistof met cyan- 
kalium of met ijzerchloride aan. Daar nu kurk gelijksoortige ontledings- 
producten geven kan als de looistoffen, en in vele gevallen zelfs gallus- 
zuren bevat, concludeeren zij dat de looistoffen een belangrijke rol bij 
den opbouw van kurk weefsels spelen. (Biochemical Journal. Vol. II, No. 3, 
1907.) D. v. 
