WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD 
61 
Deze oplossing werd twee maanden lang in een luchtdicht gesloten glas 
bewaard, daarop uitgekookt en de uitgedrevene gassen en emanatie op 
bekende wijze op haar radio-activiteit onderzocht. De oplossing werd 
andermaal in een gesloten glas bewaard, thans 6^ maand lang, en opnieuw 
als boven behandeld. Hij berekent daaruit, dat per jaar 1.6xl0- 8 gram 
radium gevormd wordt en aangezien de hoeveelheid radium bekend is, 
die met 200 gr. uranium (vervat in 1 kilo carnotiet) in evenwicht is, 
kan de waarde van l (jaar)- 1 voor radium berekend worden, bedragende 
2,2 x 10- 4 . Dit geeft voor de helft der totale ontledingsperiode omtrent 
8,100 jaar. Natuurlijk is dit slechts een benadering, dewijl de oorspron- 
kelijke hoeveelheid uranium in het mineraal niet bekend en de totale 
afzondering van het actinium onzeker is. 
Toch meent B. de genesis van het radium hiermede nader op ’t spoor 
te zijn gekomen en aangezien de hoeveelheid actinium in een mineraal 
evenredig is: èn aan de aanwezige hoeveelheid uraan, èn aan die van 
radium, houdt hij het voor waarschijnlijk, dat actinium het gezochte 
tusschenproduct is tusschen uranium en radium. 
( Nature , Nov. 15, 1906.) R. S. tj. m. 
PLANTKUNDE. 
Caulerpa’s bestaan, zooals bekend is, uit een wortelstok met bundel- 
vormige worteltjes en met groene, soms bladvormige, soms vertakte 
omhoog gegroeide takken. Zij brengen noch sporen, noch geslachts- 
organen, nóch eenige andere voortplantingswerktuigen voort, maar ver- 
menigvuldigen zich daarentegen zeer gemakkelijk langs vegetatie ven 
weg. Deze omstandigheid maakt het onderscheiden van soorten natuurlijk 
hoogst onzeker; toch loopen de vormen zoozeer uiteen, dat een 50—60 
soorten beschreven zijn. Omtrent de groeiplaatsen en de groeiwijze wist 
men vroeger zeer weinig. Thans heeft Dr. Nils Svedelius dit punt op 
Ceylon onderzocht en daarvan in de Ceylon Marine Bioloyical Iieports 
(II No. 4, Upsala) verslag uitgebracht. De soorten met bladvormige 
organen leven bij voorkeur in diep en stil water, die met sterk vertakte 
cilindrische stammetjes voornamelijk onder den invloed der branding, 
waartegen zij klaarblijkelijk beter bestand zijn dan de bladvormige typen. 
Sommige soorten leven op een zanderigen of kleiachtigen zeebodem en 
hebben fijp vertakte wortelbundels, terwijl die, welke op rotsen of koraal- 
