WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
67 
graphietpoeder in een mortier was fijn gestooten . Als stroombron werd 
b.v. gebruikt een inductorium van 25 cM. vonklengte. Afzonderlijk 
verhitten van de anode was niet meer noodig. 
Bij de sterkste verdunning, die door hen verkregen was, zag men geen 
lucht, waterstof of dergelijke gassen meer lichten en de groene fluores- 
centie op het glas door de kathodestralen was ook zwak. Van de anode 
ging een hel roode, naaldvormige straal uit, die in het spectrum de lij- 
nen van lithium en natrium toont. Hier gingen blijkbaar snelle door- 
dringende stralen van de anode uit. Op den glaswand werd een geelachtig 
roode fluorescentie opgewekt. 
De lengte van de anodestralen is des te grooter, hoe sterker het 
luchtledig is. Bij het sterkste vacuum zijn de stralen nauwelijks zicht- 
baar, maar de fluorescentie is sterker. De langste door hen waargenomen 
stralen waren van 25 cM. 
Voorwerpen, die op den weg der stralen geplaatst werden, wierpen 
scherpe schaduwen. Zij konden zulke buizen dagen lang gebruiken. Na 
langeren tijd nam de activiteit van de anode af, oogenschijnlijk omdat 
zij te veel zout had afgegeven. 
Met lithium-, natrium- en thalliumzouten als anoden kreeg men over- 
eenkomstige uitwerking. Om de verschijnselen schitterend te maken 
was het noodig met het zout nog een vreemde stof te mengen, b.v. 
graphiet, maar ook zinkpoeder is goed. 
Dat lithium- en natriumzouten zoo geschikt zijn, wordt waarschijnlijk 
verklaard door het lage smeltpunt dezer stoffen. De warmte door de 
ontladingen opgewekt is hier al voldoende voor het verhitten der anode. 
Het meest doordringend toonden zich bij hun proeven de lithium stralen. 
Een koude anode gaf nooit anodestralen. Daarom moet men, na het 
sluiten van den stroom, altijd eenigen tijd wachten eer de anodestralen 
verschijnen. De daarbij vrijkomende gassen, zooals waterstof, enz. moeten 
door zorgvuldige uitpomping verwijderd worden. 
Deze verschijnselen werpen misschien licht op hetgeen waargenomen 
wordt bij den lichtboog. De anode kenmerkt zich daar door een groot 
potentiaal verval en sterke verstuiving, terwijl in den lichtboog sterke 
positieve ionisatie plaats heeft, waarvan de oorzaak tot nu toe duister 
was. Het voorkomen van anodestralen verklaart de positieve ionisatie 
in den lichtboog ongedwongen. 
(E. Gehrke en O. Reichenheim. Verh.der Deutsch. Phys. Geselhchaft, 
5, p. 76, Febr. 1907. Tweede Mededeel i ng ) . 
B. 
