WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
69 
Tot dusverre kende men nog geen verbindingen van drie metalen 
met elkander. 
( Chem . Zentr.-bl., I, 454, 1907). K. s. TJ. m. 
PLANTKUNDE. 
Rustende stuifmeelbuizen. Bij een aantal gewassen, die groo tendeels 
tot de katjesdragenden behooren, verloopt er tusschen de bestuiving en 
de bevruchting geruime tijd. Zeer bekend is dit voor de dennen en 
sparren ; het geldt ook van iepen, eiken, beuken, berken, nooten, en 
zelfs van eschdoorns, kornoeljes en andere. Het gaat meest gepaard 
met een bloei in het vroege voorjaar. In de tijloozen ( Colchicum autumnale) 
die in ’t najaar bloeien, treedt de bevruchting eerst in Mei in en hetzelfde 
geldt van die soorten van Crocus die in den herfst bloeien. 
D. N. Shoemaker heeft nu in dit opzicht het geslacht Hamamélis 
onderzocht, waarvan de H. arborea in onze tuinen midden in den winter 
bloeit, terwijl de H. virginiana in Virginië in het najaar zijn bloemen 
ontplooit. Bij beiden vindt de bevruchting eerst in het voorjaar plaats. 
Het leven voor de pollenbuis omvat dan drie perioden. Eerst groeien 
zij omlaag, dan verdikken zij hun celwand om in rust te overwinteren 
en in het voorjaar hervatten zij hun groei. In de rust gaan zij in de 
onmiddellijke nabijheid van den zaadknop over en bezitten dan elk twee 
celkernen. In het voorjaar groeien zij dan uit het weefsel naar buiten 
om over de zaadknoppen heen de micropyle te bereiken en door deze 
naar de eicellen te gaan. 
( Botanical Gazette, T 39, p. 248). D. V. 
Nymphaea micrantha is een waterlelie, die in onze botanische tuinen 
slechts door broedknoppen wordt vermenigvuldigd. Deze ontstaan op de 
bladeren, aan den voet, bij de inplanting van de schijf op de steel. Die 
knoppen worden terstond tot plantjes, die zelven bladeren en bloemen 
voortbrengen . De snelheid der ontwikkeling hangt zeer van de cultuur 
af. Aan de gekweekte planten ziet men nooit zaden, maar in het wild, 
in Senegambië, zijn deze zoo bekend, dat zij als voedsel voor de negers 
dienen. De oorzaak is waarschijnlijk, dat deze plant tot die gewassen 
behoort, die met eigen stuifmeel steriel zijn en die slechts bij onderlinge 
bestuiving zaad voortbrengen, terwijl alle exemplaren onzer tuinen door 
vegetatieve vermenigvuldiging van het eerst-ingevoerde afstammen. 
(E. Zacharias, Verh. Naturw. Verein Hamburg , 1906, blz. 124). 
