WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
75 
Door onderzoekingen met oplossingen van eenige stoffen kwam Monti 
tot tegenovergestelde uitkomsten als Traube en Jaeger. 
Battelli en Stefanini oordeelden, dat het inzicht van Traube juist 
was; daarom wilden zij onderzoeken of het mogelijk was door geschikte 
wijzigingen het denkbeeld van Traube in overeenstemming te brengen 
met de aangehaalde en met alle andere goed onderzochte feiten. 
Hiertoe moesten zij alle gewone membranen uitsluiten en alleen met 
semipermeabele werken. Wanneer toch water van alcohol gescheiden is 
door een dierlijk membraan en het water naar den alcohol gaat, dan 
kan men de door Monti opgeworpen moeilijkheid ontgaan door op te 
merken, dat de dierlijke blaas ongeveer acht maal meer water opneemt 
dan alcohol. Nam men een membraan van caoutchouc, dat alcohol 
maar geen water opneemt, dan ziet men integendeel den alcohol naar 
het water gaan, zooals Traube het wil. 
Daarom hebben B. enS. aethylalcohol en water onderzocht, gescheiden 
door een semipermeabeien wand van ferrocyaannikkel, waarop alcohol 
niet inwerkt. Ook bij dit membraan dringt, in het eerste stadium van 
het verschijnsel, water in de ruimte, door den alcohol ingenomen. Dit 
zou in strijd zijn met de theorie van Traube, en de tegenwerpingen van 
Monti bevestigen. Door een wijziging van de theorie van Traube 
konden zij echter het verschijnsel verklaren. 
Zij oordeelen namelijk, dat het verschil tusschen de oppervlakte- 
spanningen wel de richting van de osmose bepaalt, maar niet dat de 
doorgang door het membraan altijd moet plaats hebben van de vloeistof 
met kleinste oppervlaktespanning naar die met de grootste spanning, 
zooals Traube meent. 
Naar hun oordeel „ moet deze doorgang voor elk geval plaats hebben in 
de richting , die het best geschikt is om de oppervlaktespanningen der vloei- 
stoffen aan weerszijden van het membraan gelijk te maken.” 
Door deze nieuwe theorie kan men alle bekende feiten der osmotische 
verschijnselen verklaren, a. Wanneer een membraan ondoordringbaar is 
voor alcohol, dan moet het water naar den alcohol gaan, omdat een 
verdere verdunning van de alcoholische oplossing de oppervlakte- 
spanningen der vloeistoffen, die door het membraan gescheiden zijn, 
zal gelijk maken. Is het membraan ook doordringbaar voor alcohol, 
dan zal er water naar den alcohol en omgekeerd alcohol naar het water 
gaan, omdat deze twee bewegingen trachten de oppervlaktespanning 
aan beide kanten van het membraan gelijk te maken. 
Dit hebben de auteurs gevonden bij het membraan van ferrocyaan- 
nikkel. Aanvankelijk vormt zich in den alcohol een overmaat van 
drukking van ongeveer 2 centimeters vloeistof, welke overmaat om- 
