WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
83 
vier elementen het aangenomen gewicht iets te verlagen en voorts één 
element (Europiuml nieuw op te nemen, zoodat de tabel thans 79 grond- 
stoffen bevat. 
Vooreerst wordt het atoomgewicht van bismuth van 208,5 op 208,0 
gebracht, op grond van bepalingen te Erlangen onder Gutbier verricht 
(synthese en reductie van het oxyde, die resp. 208,05 en 208,08 gaven, 
bepaling van de verhouding BiBr 3 : AgBr, die 208,05 en synthese van 
het sulphaat, die 208,074 opleverde). Deze uitkomsten komen onderling 
goed overeen, als ook met oudere bepalingen van Schneider en Löwe 
en met eene reeks van Marignac. 
Vervolgens wordt het atoomgewicht van de stikstof van 14,04 tot op 
14,01 verlaagd. In overeenstemming toch met de bepalingen van Guye, 
Rayleigh en Leduc, vroeger in dit bijblad vermeld, zijn ook de uit- 
voerige onderzoekingen van Gray uitgevallen. Deze verkreeg als ge- 
middelden: uit het S. G. van Is 1 0: N = 14,006; uit de analyse van NO: 
N = 14,010 en uit het S.G. van stikstof : N = 14,008 . 
Het gemiddelde van al zijne bepalingen is: N = 14,0085, waarvoor 
men gevoegelijk 14,01 nemen kan. 
Voor het tantalium gold tot dusver het door Marignac gevonden 
atoomgewicht 183 . Door oxydatie van het metaal tot pentoxyde vonden 
Hinrichsen en Sahlbom in vijf synthesen 180,59—181,77. Gemiddeld 
181,0. ’t Laatste cijfer komt aan de commissie juister voor. 
Eindelijk wordt nog terbium van 160 tot 159 verlaagd, op grond van 
vijf bepalingen van het watergehalte van terbiumsulphaat door Urbain, 
welke cijfers meer vertrouwen schijnen te verdienen, dan de vroegere 
gevondene getallen. 
Nieuw opgenomen in de tabel is Europium met het approximatieve 
atoomgewicht 152. Volgens de onderzoekingen van Demarcay, Urbain 
en Lacombe, Eberhard, Feit en Prszibylla is de elementaire natuur 
dezer stof niet twijfelachtig meer en heeft het evenzeer recht op een 
plaats in de tabel als Erbium, Thulium en Terbium. 
Het opnemen van Dysprosium wacht nog op een betere bepaling van 
het atoomgewicht. 
De commissie merkt voorts op, dat het vrijwel vaststaat dat het door 
Stas gevonden atoomgewicht voor zilver iets te hoog en dat voor chloor 
iets te laag is . Toch is het bedrag der verandering nog niet met zeker- 
heid vasttestellen voor het zilver, waarvan ten deele ook die van ’t chloor 
afhangt. Bovendien zou een verlaging van het atoomgewicht van ’t zilver 
een wijziging in de geheele tabel na zich sleepen. 
Opmerking verdient, dat Guye en Ter Gazarian, ten einde de fout 
van Stas in het cijfer voor stikstof te vinden, het kaliumchloraat nauw- 
