WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
. 91 
Werking der radium-emanatie op gedistilleerd water. De bekende 
ontleding van water door de radium-emanatie is nader door Ramsay 
onderzocht. 
Vooreerst werd zeer zuiver Ra Br 2 in water opgelost en het ontwikkelend 
gasmengsel opgevangen. Gemiddeld gaf 0,1 gr. in 100 uur ongeveer 32 
c.M 3 ., die na de explosie, een overschot van 5 % H achterlieten. Belang- 
rijk grooter werd dit te veel aan H, als het gas boven kwik bewaard 
werd, doordien, bij aanwezigheid van Ra, het kwik door zuurstof 
geoxydeerd wordt. 
Een reden voor het overschot aan waterstof, bij afwezigheid van kwik, 
kon niet worden gevonden. De volgende mogelijkheden, die het verdwijnen 
van zuurstof konden verklaren, werden door de proef wederlegd : oxydatie 
van bromiede tot bromaat, vorming van 0 3 of H 2 0 2 , ontleding van 
radiumbromiede in Ra en Br 2 . 
Ook de uitvlucht, dat H een ontledingsproduct van radium zijn zou, 
is niet aannemelijk, aangezien de sterk actieve mineralen, z a. thorianiet, 
slechts zeer geringe hoeveelheden waterstof bevatten. Gebruik van vet 
aan de glaskranen, dat lichtelijk zuurstof had kunnen opnemen, was in 
alle proeven opzettelijk nagelaten. 
De energie, die voor de water-ontleding noodig was, is veel kleiner 
dan die door het radium-preparaat gelijktijdig ontwikkeld werd. 
Laat men radium-emanatie op een mengsel van zuurstof en waterstof 
werken, dan heeft ten deele vereeniging tot water plaats. De werking 
der emanatie is derhalve omkeerbaar. 
( Chem . Zentr. BI., 1907, II, 519.) R. S. TJ. M. 
De radium-emanatie. In 1903 toonden Ramsay en Soddy aan, dat 
de radium-emanatie spontaan helium deed ontstaan. Dit werd bevestigd 
door Indrikson, Debierne, Giesel, Curie en Dewar en door Himstedt 
en G. Meyer. Voorts vond Debierne dat ook actinium-chloriede en 
-fluoriede helium ontwikkelen. 
Door Ramsay wordt thans meegedeeld, dat wanneer de emanatie met 
water in aanraking of daarin opgelost is, het gevormde inerte gas hoofdzake- 
lijk uit neon bestaat, terwijl slechts een spoor helium kan worden aangetoond. 
Vervangt men het water door een verzadigde oplossing van koper- 
sulfaat, dan ontstaat geen helium, doch is het hoofdproduct argon, met 
wellicht een spoor van neon, waarvan eenige der sterkste spectraallijnen 
gezien werden. Na verwijdering van ’t koper uit de oplossing, vertoonde 
deze de spectra van natrium en calcium ; ook de roode lithium-streep 
werd gezien, schoon zeer flauw. 
Deze laatste waarneming werd vier keer onder de meeste voorzorgen 
gedaan en wel twee maal met kopersulfaat en twee maal met kopernitraat . 
