ANTOINE LAURENT LAVOISIER. 
5 
werd in de zitting der Académie des Sciences van 20 Aug. 1766 
begiftigd met de gouden medaille , door den koning geschonken , ter- 
wijl de couranten den lof verkondigden van den nog geen drie-en- 
twintigjarigen geleerde. Later schijnt hij zich ook nog met het vraag- 
stuk der openbare verlichting te hebben bezig gehouden , ten minste 
in 1767 nam hij proeven met lantarens in de rue des Prouvaires 
en in 1783 maakte hij zijn stelsel van verlichting van schouwburg- 
lokalen openbaar. 
Toen zijn grootmoeder, mevr. punctis , op 12 Jan. 1767 over- 
leden was , liet zijn vader , om de formaliteiten der erfstelling te ver- 
eenvoudigen , den jongen antoine laurent meerderjarig verklaren , 
wat hij, volgens de wet, op zijn 25 s te jaar zou geworden zijn. 
In 1767 hechtte de minister bertin zijne goedkeuring aan het 
plan van guettard, om een mineralogischen atlas van Frankrijk te 
vervaardigen , en hij kreeg van regeeringswege de opdracht om voor 
dat doel naar Elzas en Lotharingen te gaan. Guettard besloot zijn 
jongen vriend lavoisier , voor wien hij , die ongehuwd was , eene 
vaderlijke genegenheid had opgevat, meê te nemen. 
Guettard was, volgens zijn levensbeschrijver condorcet, niet ge- 
makkelijk van humeur , ruw en opvliegend , geen tegenspraak dul- 
dende; maar bij minder aangename vormen bezat hij een eerlijk 
karakter ; hooghartig tegenover de mannen van het gezag , was hij 
in hooge mate welwillenb jegens zijn ondergeschikten en wist gemak- 
kelijk hunne harten te winnen. 
Den 14den Juni 1767 ving de reis aan, die te paard moest gedaan 
worden , wegens den slechten staat der wegen. Lavoisier nam drie 
thermometers , een barometer , een zilveren areometer , benevens een 
kistje met reagentia meê ; dat alles werd toevertrouwd aan den knecht 
joseph , die de reizigers zou vergezellen. De beschrijving van dezen 
tocht door een gedeelte van Frankrijk is , dunkt mij , een der glans- 
punten in het werk van den heer grimaux , maar hij zou die be- 
schrijving achterwege hebben moeten laten , indien hij niet had kunnen 
beschikken over het uitvoerig reisjournaal van lavoisier , dat bewaard 
is gebleven en door hem , gedeeltelijk te paard zittende , werd bij- 
gehouden. Met het oog op het bestek van dit opstel moet ik de ver- 
zoeking weerstaan er wat van over te nemen en mij er toe bepalen 
de hartelijke verhouding in het licht te stellen , die tusschen lavoisier, 
zijn vader en zijne tante bestond. Die verhouding blijkt uit de cor- 
respondentie ; een paar staaltjes mogen hier volstaan. 
