ANTOINE LAURENT LAVOISIER. 
7 
hnn gezelschap zonden kunnen opnemen. Reeds in 1766 hadden zij 
hem met monnet 1 , sage, baume , de macuy , jaus en valmont de 
BOMAitE op de candidatenlijst geplaatst en toen in 1768 de scheikun- 
dige baron overleed had lavoisier groote kans , maar hij had te 
kampen met een geduchten tegenstander, den mijn-ingenieur gabriel 
jars, die wegens de belangrijke diensten, door hem aan den Staat 
bewezen, ondersteund werd door den tresorier der Academie bueeon 
en den minister de saint florentin. De verkiezing had plaats den 
18den Mei 1768; de vrienden van lavoisier waren in de meerder- 
heid , daar jars minder stemmen verwierf. De keus kwam echter 
den koning toe en de minister schonk de opengevallen plaats aan 
jars, maar schiep tegelijkertijd de positie van adjunct-scheikundige 
ten behoeve van lavoisier, om de meerderheid niet te zeer voor het 
hoofd te stooten. Een jaar later, 20 Aug. 1769, overleed jars plot- 
seling op reis in Auvergne en nu werd lavoisier Académicien. Zijne 
benoeming was eene bron van groote vreugde voor de zijnen en 
tante punctis kreeg ook haar aandeel ia de gelukwenschen. Een 
vriend schreef haar : 
»Je vois la joie briller dans vos yeux en apprenant que ce cher 
neveu , 1’objet de toutes vos complaisances , est nommé a 1’Académie 
des Sciences. Quelle satisfaction que dans un age si tendre , oü les 
autres jeunes gens ne songent qu’a leurs plaisirs , ce cher enfant 
ait fait de si grands progrès dans les Sciences, qu’il obtienne une 
place, que 1’on n’obtient ordinairement , après beaucoup de peine , 
qu’a plus de cinquante ans.” 
De Academie vergaderde tweemaal ’s weeks, op Woensdag en Zater- 
dag van drie tot vijf uur. Den lsten Juni 1768 was lavoisier voor 
het eerst tegenwoordig. Zijn werkkracht en uitgebreide kennis maakten , 
dat hij terstond benoemd werd tot rapporteur over de volgen de. onder- 
werpen : den areometer van cartier , de theorie der kleuren , de 
lantarens van dufourny enz. ; vijf-en-twintig jaar lang was hij een 
der ijverigste leden der Academie , die het eerst kennis nam van 
zijne groote ontdekkingen , terwijl hij , op het laatst van zijn leven , 
hare rechten met leeuwenmoed zou verdedigen. 
Kort na zijne benoeming werden zijne wetenschappelijke onder- 
1 Monnet is altijd de hardnekkige tegenstander van lavoisier geweest; nog in 1798 
gaf hij eene brochure uit , getiteld : Démonstration de la fausseté des principes des 
nouveaux chimistes. 
