18 
ANTOINE LAURENT LAVOISIER 
gehechtheid aan het koningschap. Hij beval de vaudreuil aan voor 
den vacanten zetel. 
Omstreeks 1770 ving lavoisier aan met de klassieke onderzoekingen, 
die bestemd waren het wezen der scheikunde en der physiologie vol- 
komen te veranderen. Wij mogen dit gedeelte van lavoisier’s ge- 
schiedenis niet aanroeren, zonder hulde te brengen aan de nagedachtenis 
van een hoogst begaafd man, die, met de klaarheid hem eigen, in ditzelfde 
tijdschrift 1 de beteekenis van den grooten scheikundige in boven- 
genoemd opzicht in populairen vorm in het licht heeft gesteld. Die 
man was herman broos, in leven apotheker te Haarlem. 
Het bestek van dit opstel gedoogt niet zelfs eene zwakke poging 
te wagen , om eene historie der scheikunde in de tweede helft der 
achttiende eeuw te schrijven. Wij kunnen het belangrijkste slechts 
aanstippen. 
Met de wijsgeeren der oudheid namen de scheikundigen der acht- 
tiende eeuw het bestaan van vier elementen aan: lucht, vuur, aarde 
en water; zij stelden de vraag naar de mogelijkheid van den over- 
gang van het eene element in het andere ; sommigen , die daarvoor 
grond vonden in verkeerde begrippen omtrent onderzoekingen van 
van helmont, geoffroy , marggraff en eller , namen zelfs aan, dat 
water kon veranderen in aarde. Het voorname argument was , dat 
gedestilleerd water, geruimen tijd in een glazen vat aan de kook 
gehouden en vervolgens verdampende, een aardachtig residu teruglaat. 
Die overgang van water in aarde was een der eerste vraagstukken 
die lavoisier bezig hielden. 
In een pelikaan , aldus genoemd , omdat het glazen vat , dat door 
dezen naam wordt aangeduid , het klassieke beeld vertoont van den 
vogel , die — naar de sage luidt — den bek in de borst steekt om 
zijn jongen te kunnen voeden met zijn hartebloed , liet hij ruim drie 
maanden lang , dag en nacht , water koken. Het water steeg in damp- 
vorm naar het bovengedeelte van het vat , om aldaar afgekoeld en 
verdicht te worden en langs de kromming naar het benedengedeelte 
terug te vloeien. Het gewicht van den pelikaan vóór de proef nauw- 
keurig bepaald hebbende , zag hij dat dit gewicht na honderd dagen 
koken en verwijdering van den vloeibaren inhoud , verminderd was. 
Die vloeibare inhoud liet na verdamping een aardachtig residu terug , 
1 Eene omwenteling op scheikundig gebied. Album der Natuur jaargang 1869. 
