28 
EEN REIZIGER OVER IJSLAND. 
eene jaarlijksche vermeerdering van 2 mM. opleverde , meent dr. 
la bon NE recht te hebben den ouderdom der versteende berken , wilgen 
enz. op ongeveer 1500 jaren te schatten. Tegenover de mededeelingen 
in de sagas blijft deze zaak toch nog onzeker , al vond onze reiziger 
op bet eiland geen enkel stuk versteend of verkoold bout rechtop 
staan , daarentegen altijd liggend. 
Welke bezwaren aan bet reizen verbonden kunnen zijn , meer dan 
eens wordt bet ons op de levendigste wijze geteekend. Nu eens zien 
wij de reizigers waden door eene wel niet diepe maar zóó krach- 
tig stroomende rivier, dat eene struikeling van den poney bun 
leven in gevaar brengt; zijn zij door bet ijskoude water been be- 
houden aan de overzijde aangekomen , dan zitten zij korten tijd later 
vaster in den zadel dan ooit, omdat zij daaraan overal vastgevroren 
zijn. Waar stilstaan de dood zou zijn , maakt sneeuwjacht bun bet 
voortgaan dikwijls bijna onmogelijk ; draaikolken en rukwinden en 
woeste golfslag bedreigen plotseling bun leven , waar zij in de 
Faröer met gunstig weder van bet eene eiland naar bet ander dachten 
over te steken. In twee etmalen slagen zij er in , ondanks tegenspoeden 
van verschillenden aard , om van Reykjavik de centrale hoogvlakte 
over te rijden. 
De moeilijkste tocht geschiedde op de tweede reis ; berichten uit 
Frankrijk waren in lang niet ontvangen en een brandend verlangen 
verteerde bet hart; verbeeld u, wat een hartstochtelijk »Preussen- 
fresser” , zooals de reiziger zoo dikwijls toont te zijn, gevoelen 
moest , wanneer hij van de beruchte zaak schnaebele bet begin bad 
geboord, maar bet hem verborgen bleef, boe de zaak zou afloo*pen. 
Het schip ankerde in den grooten ReydarfjÖrdr (aan de oostkust) 
tegenover bet dorp , waar de ouders van thorwaldsen hebben gewoond ; 
een schip met berichten uit bet vaderland lag te Seydisfjördr , een 
plaatsje dat iets meer ten N. ligt. Dr. labonne onderneemt den tocht 
daarheen, maar al wordt bij honderd jaar oud, den 17<len Mei 1887 
en de ellende , welke bij dien dag moest doorstaan , zal bij nooit ver- 
geten ! Yan ’s middags vier tot ongeveer acht uur in den avond ging 
de tocht door een vredig landscbap , maar later in den avond 
voerde bun weg over de sneeuw , of liever door de smeltende sneeuw. 
Telkens zaten de poneys tot aan bun buik in de natte sneeuw weg- 
gezonken en de mannen hadden de grootste moeite hunne rijpaarden 
weder in beweging te krijgen ; nu moest bet een bij de ooren , dan 
weder een ander bij den staart uit de half vloeibare massa worden 
