ANTOINE LA URE NT L AVO I SIER. 
DOOR 
P. J. VAN ELDIK THIEME. 
(Vervolg van bladz. 22.) 
»C’est dans le laboratoire qu’il fallait voir, entendre eet 
hoïïime d’nn esprit si jnste, d’un talent si pur, d’un génie 
si élevé ; c’était dans sa conversation , que 1’on ponvait juger 
de la hanteur de ses principes de morale.” 
Notice biographique (inédite) , rédigée par 
M me . Lavoisier. 
Waarom branden sommige lichamen ? Welke verandering onder- 
gaan zij daarbij ? Hoe komt het dat sommige metalen , bij toetreding 
van lucht verhit, hun metaalachtig aanzien verliezen en tot metaal- 
kalken overgaan, die weer metalen worden, na gloeien met kool? 
Voor stahl en de zijnen verliezen lichamen, die branden en metalen, 
die verkalkt worden, phlogiston. Lavoisier beweert: in plaats van 
iets te verliezen , nemen de lichamen bij verbranding iets op en het 
bewijs wordt geleverd door hunne gewichtsvermeerdering. 
In 1783 verklaart hij: »Si tout s’explique en chemie d’une manière 
satisfaisante , sans le secours du phlogistique , il est , par cela seul , 
infiniment probable , que ce principe n’existe pas, que c’est un être 
hypothétique , une supposition gratuite.” 
»Het leerstelsel van stahl was gebouwd op de aanwezigheid van 
iets , ’t welk nergens in de natuur konde aangetoond worden en dus 
denkbeeldig. 
4 
