ANT0INB LAURENT LAVOISIER. 
51 
benoeming eener internationale commissie. In Engeland niet het ont- 
haal vindende , waarop zij gemeend had te mogen hopen , besloot de 
Academie de medewerking van anderen niet in te roepen , maar zelve 
de handen aan het werk te slaan. Eene centrale commissie, waar- 
van borda , lagrange, la place , monge en condorcet deel uitmaakten , 
was met de regeling der werkzaamheden belast. Den 19 den Maart 
1791 bood zij der Academie een rapport aan, waarin betoogd werd 
dat , als grondslag van het stelsel , niet de lengte van den slinger moest 
gelden , maar de maat van den aard-meridiaan , waarvan het vierde 
gedeelte de ware en het tien-millioenste gedeelte de gebruikelijke 
lengte-eenheid moest vertegenwoordigen. Tevens deelde zij de samen- 
stelling der sub-commissiën mede, aan wie zij meende dat de onder- 
deelen van het werk moesten worden opgedragen. Cassini , mechain 
en legendre zouden den afstand bepalen tusschen Duinkerken en 
Barcelona; monge en messier op het terrein de grondslagen vast- 
stellen , waarop deze meting moest berusten. Borda en colomb 
zouden op 45° de lengte van den slinger bepalen; tillet, brisson 
en vandermonde alle in Frankrijk gebruikelijke maten bij die van 
Parijs vergelijken en lavoisier en haüy in het luchtledige het ge- 
wicht bepalen van een volumen gedestilleerd water van 0°. 
De Nationale Vergadering had 300.000 livres bestemd voor de be- 
strijding der kosten. Lavoisier zou als secretaris en penningmeester 
fungeeren ; de meeste brieven , die de commissie aan de Nationale 
Vergadering en later aan de Conventie richtte, waren door hem ge- 
steld. De commissie begon , voornamelijk onder toezicht van borda , 
de instrumenten te maken , die zij noodig had , zoodat de eigenlijke 
arbeid in den loop van 1792 aan ving. De samenstelling der sub-com- 
missiën werd toen gewijzigd ; mechain en delambre zouden zich met 
het meten van den meridiaan belasten. De eerste vertrok den 25sten 
Juni naar Spanje , terwijl delambre zijn werk tusschen Parijs en Duin- 
kerken aanving. Beiden hadden met tal van moeielijkheden en steeds 
klimmende gevaren te kampen en waren voortdurend met lavoisier 
in correspondentie. Zij gaven hem kennis van den stand hunner werk- 
zaamheden , terwijl hij, van zijn kant, hun de noodige gelden moest 
verschaffen , die hij hun dikwijls , niet zonder veel bezwaar , kon doen 
geworden. Toen de betrekkingen met Spanje afgebroken waren , moest 
hij zich tot een Zwitsersch agent wenden om mechain de vereischte 
sommen in handen te spelen, benevens een document, waarbij hij 
zich tegenover Fransche en vreemde bankiers persoonlijk verantwoorde- 
