ANTOINE LAURENT LAVOISIER. 
belast waren , was oorzaak , dat lavoisier verder niets had uit te staan 
met eene administratie, waarvan hij 22 jaar lang deel uitmaakte. 
Ongelukkig bleef het hier niet bij ; er was in de Conventie eene 
krachtige partij, die er op stond, dat er met de mannen van het 
finantie-wezen zou worden afgerekend. Carra eischte zelfs dat de com- 
missie van liquidatie alles zou nagaan, wat er sedert 1740 geschied 
was. »Neen”, luidde het in de toelichting van zijn voorstel, » gij 
zult die domme uitzuigers niet met rust laten , maar hen ontlasten 
van al het bloed, dat zij het volk hebben afgezogen. Wetgevers! er 
is geen tijd te verliezen ; al die dieven van geld uit de schatkist , 
al die verachtelijke speculanten , zullen zich haasten hunne vaste goe- 
deren te verkoopen , op de vlucht gaan en uwen vijanden het over- 
schot brengen van het eigendom der natie, als gij hen niet vóór zijt.” 
Tijdens de worsteling van Girondijnen en Montagnards raakten de 
fermiers généraux in het vergeetboek ; vervolgens waren de tegen hen 
genomen maatregelen ongelukkigerwijs de uitvloeisels van persoonlijke 
beweegredenen van afgevaardigden , die besluiten wisten uit te lokken , 
dikwijls met elkander in strijd. Montant wist klakkeloos den ar- 
beid der commissie van liquidatie te doen schorsen ; bourdon be- 
werkte de onwettige arrestatie der fermiers généraux ; dupin eindelijk 
bracht hen voor de revolutionnaire rechtbank en toen tot de verzege- 
ling hunner particuliere papieren besloten werd , zette lavoisier den 
eersten stap op den lijdensweg. Te zelfder tijd dat het comité van 
openbaar onderwijs hem opdroeg de quaestie der maten en gewichten 
op nieuw te regelen , meldden zich twee gedelegeerden te zijnen huize 
aan , die in last hadden zijne documenten te onderzoeken en te ver- 
zegelen. Romme en fourcroy waren daarbij tegenwoordig om te zorgen, 
dat de stukken , de maten en gewichten betreffende , buitengesloten 
bleven. Het onderzoek duurde twee dagen; Dinsdag 10 en Woensdag 
11 September. 
Lavoisier protesteerde op waardige wijze ; hij deed opmerken , dat 
hij , lang vóór de opheffing der ferme générale , niet meer tot haar in 
betrekking stond ; de teruggave van hetgeen hij als waarborgsom 
stortte voor een gedeelte geweigerd had en sedert drie jaar niets 
meer met de administratie had uit te staan. Vervolgens had hij de 
betrekking van Commissaris der Trésorerie nationale bekleed , zonder 
eenige belooning 1 . 
1 »Je demaude, qu’il me soit permis de remplir gratuitemeut les nouvelles fonctions, 
qui me sont confiées. Les émoluments, dont je jouis comme régisseur des poudres, 
5 
