ANTOINE LAURENT LAVOISIER. 
58 
Nadat de gedelegeerden alles nauwkeurig onderzocht hadden, ver- 
klaarden zij: » niets te hebben gevonden, dat eenige verdenking kon 
rechtvaardigen” en den 28sten Sept. had de ontzegeling plaats. Onge- 
veer te zelfder tijd stond de man op , die grootendeels verantwoordelijk 
is voor den moord, op de fermiers généraux gepleegd. Antoine dupin, 
lid der Conventie voor het departement Aisne , wist te bewerken dat 
twee leden van dat lichaam , hij zelf en jack , werden toegevoegd 
aan de meer gemelde commissie van liquidatie, die den lsten April 
1794 met haren arbeid gereed moest zijn. Maar de Conventie had 
niet eens geduld den door haar zelve bepaalden datum af te wachten 
en den 14éen Nov. 1793 eischte bourdon de arrestatie der fermiers 
généraux. De glorie van zijn naam was niet in staat lavoisier te redden 
en ook de vijandschap van fourcroy , die hem aanwees , als tegen de 
revolutie gekant, keerde zich tegen hem. Toen hij kennis kreeg van 
het besluit , was hij als garde national op wacht en verschool zich , 
geholpen door zekeren lucas, die vroeger bij de Académie des Sciences, 
toen zij hare zittingen in de Louvre hield , conciërge was , in dat ge- 
bouw , maar dezen man niet in ongelegenheid willende brengen , begaf 
hij zich vrijwillig in arrest * 1 en werd tegelijk met zijn schoonvader 
paulze opgesloten in de gevangenis van Port-Libre , thans de Mater- 
nité. Lavoisier betrok de kamer N°. 33 , waar gestookt kon worden 
en deelde die met zijn schoonvader en een gewezen ambtgenoot , 
NicoLAAS DEViLLE. Den volgenden dag ging hij reeds aan den arbeid ; 
hij was bezig met de uitgave zijner voornaamste verhandelingen, waar- 
aan hij bijdragen van andere geleerden , die met hem het gebouw 
der nieuwere scheikunde hadden opgetrokken , wilde toevoegen. Overi- 
gens kon hij slechts verkrijgen , dat zijne vrouw hem in de gevangenis 
mocht bezoeken. Zijn gewezen ambtgenooten hadden nog hoop ; hij 
zelf deelde die hoop niet, zooals blijkt uit een brief aan zijne vrouw 
van 19 Dec. 1793. 2 
De dagen verliepen ; de commissie voor maten en gewichten , die 
in lavoisier haar ijverigst lid en den eigenlijken bestuurder harer 
werkzaamheden verloren had, vroeg den 18den Dec. aan het comité 
précisément paree qu’ils sont modiques, conviennent a ma manière de vivre, a mes 
goüts, a mes besoins et dans un moment oiï taut de citoyens honnêtes perdent leur 
état , je ne pourrais , pour rien au monde , consentir a profiter d’un doublé traitement”. 
»Brief aau den Minister van Finantiëri’ , delessart. Moniteur van 7 April 1791. 
1 Louis blanc. Histoire de la Révolution Frangaise 10 lr deel. bl. 436. 
2 edouard GRiMAUX. Lavoisier bl. 275. 
