ANTOINE LAURENT LAVOISIER. 
60 
ging en beval hun onmiddellijk transport naar de conciergerie. Door 
gendarmes te paard geëscorteerd werden zij in vier karren overgebracht ; 
sommigen in afschuwelijke cachotten gesloten , anderen in de ka- 
mer , vroeger door marie antoinette bewoond. Mollien werd door 
de handigheid van den conciërge, necard, gered. Den 7 deQ moest 
lavoisier voor den rechter dobsen , bijgestaan door den griffier menot , 
verschijnen , om in tegenwoordigheid van fouquier verhoord te worden. 
Dat verhoor was maar voor de leus en diende slechts om de identi- 
teit van de beschuldigden vast te stellen. Het was hun onbekend , wan- 
neer zij voor de revolutionnaire rechtbank zouden geroepen worden , maar 
naar de Conciergerie teruggebracht , begrepen zij wel dat hun einde 
naderde. In dat vooruitzicht schreef lavoisier den volgenden trefifen- 
den brief aan zijn neef augez de villers : 
»Ik heb een tamelijk lange, hoogst gelukkige loopbaan afgelegd; 
misschien zal men met eenig leedwezen aan mij denken , wellicht 
eenige glorie mijn naam omstralen. Wat zou ik meer kunnen ver- 
langen ? De omstandigheden , waaronder ik verkeer , geven mij het 
vooruitzicht dat de lasten van den ouderdom mij niet zullen kwellen. 
Ik zal onverzwakt heengaan , nog een gunst bij al de voorrechten , 
die mijn deel waren. Als ik leed ondervind , dan is het omdat ik niet 
meer voor de mijnen gedaan heb , dan is het , omdat ik, van alles ontbloot , 
hun geen pand van verknochtheid en erkentelijkheid kan aanbieden. 
»Het is derhalve een feit, dat het beoefenen van maatschappelijke 
deugden, het bewijzen van belangrijke diensten aan het vaderland, 
het leiden van een leven , dat gewijd was aan de bevordering van 
kennis en kunst, niet volstaan kan om een mensch het gruwelijk uit- 
einde van een misdadiger te besparen ! 
»Ik schrijf u heden , omdat ik het morgen misschien niet meer zal 
mogen doen en omdat het mij in deze laatste ure een zoete troost 
is, mij te kunnen wijden aan u en aan hen, die mij dierbaar zijn. 
Wil mij bij geen hunner vergeten ; deze brief, de laatste waarschijnlijk , 
dien ik u schrijven zal , is voor allen bestemd"’. 
Lavoisier. 
Er werd den gevangene nog eene aandoenlijke verrassing bereid. 
Geleerden , onmachtig hem te redden , hadden den moed hem hulde 
te brengen ; het Lycée des Arts zond eene deputatie naar de Conciergerie 
om hem een lauwerkrans op de slapen te drukken 1 . 
1 Louis BLANC. Histoire de la Révolution Frangaise I0 lc ' deel, bl. 436. 
