64 
PLANTEN EN SLAKKEN. 
Zij aten er dan meestal weinig van ; in enkele gevallen aten zij meer, 
doch bekwam het haar slecht. 
Verreweg het beste verdedigingsmiddel is een onaangename smaak. 
Deze kan door allerlei stoffen veroorzaakt worden. Onder deze neemt 
de looistof de eerste plaats in. Daarna komen de scherpe zuren (b. v. 
zuringzuur) , aetherische oliën , alcaloiden , bitterstoffen. Om de planten- 
deelen van deze te bevrijden , werden zij in alcohol uitgetrokken , 
daarna in de lucht zoolang gedroogd tot alle reuk naar alcohol ver- 
dwenen was, en toen in water opgeweekt. Vele looizuren kunnen 
op deze wijze niet geheel verwijderd worden , zij werden daarom , 
vóór het uittrekken , eerst met dubbel chroomzure kali neergeslagen. 
De uitgedroogde plantendeelen aten de slakken steeds gaarne , de 
versche lieten zij onaangetast. Het was daarbij onverschillig , welke van 
de bovenbedoelde stoffen de oorzaak van den onaangenamen smaak was. 
En dat werkelijk de opgenoemde stoffen de reden zijn , waarom de 
slakken dat voedsel vermijden , bleek uit eene andere reeks van proeven. 
Schijfjes van versche wortelen zijn , om hun groot gehalte aan suiker , 
eene lekkernij voor slakken. Het weefsel bevat tusschen de cellen 
veel lucht. Legt men nu zulk een schijfje in eene oplossing van een 
of andere stof, en pompt nu de lucht uit, zoo zal deze daarna door 
de binnendringende oplossing worden vervangen. Men doortrekt dus 
de schijfjes met de stof, waarvan men wil weten of zij plantendeelen 
tegen de vraatzucht der slakken kan beveiligen. 
B. v. looizuur. Stukjes wortelen, doortrokken met een oplossing 
van 0.1 pet., werden even graag gegeten als versche stukken. Was 
echter een oplossing van 1 pet. ter drenking gebruikt , zoo werden 
de schijfjes wel geproefd , maar bleven verder onaangeroerd. Zij waren 
blijkbaar veel te wrang geworden. Zoo bleek ook 0.5 pet. zuringzuur 
voldoende om de schijfjes voor slakken oneetbaar te maken. Andere 
proeven leidden tot overeenkomstige gevolgtrekkingen. 
Er kan dus geen twijfel aan zijn , dat de bedoelde stoffen werkelijk 
de plantendeelen tegen slakken , en waarschijnlijk evenzoo tegen allerlei 
andere dieren , beveiligen. 
Hoe onaangenaam slakken zulke stoffen vinden , blijkt nog op eene 
andere wijze. Men trekt met een plantendeel een streep over een 
glasruit , waarop een slak kruipt. Is het sap wrang , zuur , bitter of 
op eenige wijze onsmakelijk , zoo ziet men de slak rechtsomkeert maken , 
als zij de streep bereikt ; zij doet geen pogingen om er overheen te 
komen. En laat men een druppel sap uit zulk een plant op haar lijf 
