66 
PLANTEN EN SLAKKEN. 
groote brosheid , die liet in gedroogden staat bezit , en die door de 
groote hoeveelheid kalk veroorzaakt wordt. Werden zulke planten- 
deelen met alcohol op de boven beschreven wijze uitgeloogd , zoo aten 
de slakken er toch niet van. Wel echter, als daarenboven de kalk 
door azijnzuur uitgetrokken was. 
Vele wieren (bv. Nitella en Spirogyrd) zijn door een laagje eener 
stijve gelei omgeven, en daardoor glibberig. Zij glijden tusschen de 
vingers dooft Evenzoo glijden zij uit den bek der slakken, en stahl 
zag herhaaldelijk hoe deze dieren , door honger gedreven , vruchtelooze 
pogingen deden , om zulke planten als buit te bemachtigen. Niet beter 
gelukte haar dit met de slijmerige wortels van den smeerwortel 
(Symphytum) en andere hoogere planten. Zij konden in lange tijden en 
met veel moeite er slechts kleine stukjes van af bijten, terwijl zij van 
andere slijmlooze plantendeelen in denzelfden tijd groote hoeveelheden 
konden verslinden. 
Een ander algemeen beveiligingsmiddel zijn de naaldkristallen 1 . Deze 
liggen altijd in bundels bijéén, en zijn in slijm gehuld. Zij zijn, evenals 
de onaangenaam smakende stoffen , reeds in de jonge plantendeelen 
voorhanden , en nemen tijdens den groei niet meer toe. Zij liggen 
bij voorkeur aan de randen der bladeren en verder dicht onder de 
opperhuid , dus daar , waar de meeste kans is , dat de slakken het 
eerst bijten zullen. 
Naaldkristallen (raphiden) verleenen aan plantendeelen , ook voor 
onzen smaak , iets branderigs , dat in de knollen der Aronskelken hoogst 
onaangenaam is. Het is, zooals tabernaemontanus reeds in 1687 van 
de wortels van de moeras- Aronskelk ( Calla palustris ) zeide , alsof de 
tong en het verhemelte met duizenden van allerkleinste doorntjes worden 
geprikt. Bladen van Typha , die stahl door een jong konijntje liet eten , 
veroorzaakten door hunne raphiden een zoo hevigen aanval van darm- 
katarrh , dat het diertje na eenige dagen aan de gevolgen stierf. Planten 
die deze naalden bevatten, zijn dan ook voor de slakken geheel veilig , 
al is overigens haar weefsel ook nog zoo zeer naar haar smaak. Dit 
leert b.v. de volgende proef. Knolletjes van salep en andere inlandsche 
Orchideeën hebben in de buitenste weefsellagen veel, in de binnenste 
weinig naaldkristallen. Geeft men ze aan hongerige slakken tot voedsel , 
zoo eten deze er niet van. Snijdt men ze nu echter door , zoo knagen 
de slakken het inwendige op , en laten de schors onaangetast. 
1 Reeds vermeld in het Bijblad van den jaargang 1887, blz. 75. 
