DAEWIN’S DENKBEELDEN 
OVER 
DE STOFFELIJKE OORZAKEN DER ERFELIJKHEID, 
DOOR 
HUGO DE VRIES. 
De afstammingsleer heeft voor de ontwikkeling der biologische 
wetenschappen groote vruchten gedragen. Geheel afgezien van de vraag 
of men haar beginsel voor juist houdt of niet , heeft zij als weten- 
schappelijke hypothese talrijke diensten bewezen. Want zij heeft den 
weg gewezen voor eene bepaalde richting van onderzoek , en talrijke 
feiten , die nu den grondslag van de vergelijkende anatomie van planten 
en dieren uitmaken , zouden zonder haar niet , of eerst veel later ontdekt 
geworden zijn. Den grooten tegenzin , die vroeger tegen de studie van 
de betrekking der organismen tot hunne omgeving , en met name 
van de betrekking tusschen planten en dieren onderling , bestond , 
heeft zij overwonnen , en hoeveel helderder en omvangrijker is niet 
ons inzicht in de levende natuur geworden , sints deze betrekkingen 
in de biologische wetenschappen op den voorgrond zijn getreden ! In 
één woord, de afstammingsleer dient als leiddraad bij systematisch, 
vergelijkend anatomisch en biologisch onderzoek en kan als zoodanig 
daarbij niet gemist worden. 
Op het gebied van de studie van erfelijkheid en variabiliteit heeft 
men behoefte aan even zulk een leiddraad. De afstammingsleer geeft 
ons dien niet. Bij het kunstmatig vóórtbrengen van variëteiten en 
rassen , hetzij ten behoeve van land- en tuinbouw , hetzij voor weten- 
6 
