DE STOFFELIJKE OORZAKEN DER ERFELIJKHEID. 
75 
een antwoord te geven. Darvvin echter was door zijne studiën over 
de afstammingsleer diep doordrongen van de behoefte aan een ant- 
woord hierop, en het gelukte aan zijn genialen blik en zijne groote 
scherpzinnigheid eene oplossing te vinden , die weldra de algemeene 
aandacht trok. 
Aan deze oplossing heeft darwin den naam gegeven van Pangenesis: 
de wording van het groote geheel der organische vormen. Doch niet 
als theorie legde hij zijn denkbeeld in zijne werken neer. Hij koos 
daarvoor den zeer bescheiden naam van provisorische hypothese. Deze 
provisorische hypothese der Pangenesis maakt het 27e hoofdstuk van 
zijn reeds aangehaald hoofdwerk uit en zag dus voor nu twintig 
jaren (in 1868) het licht. Tot nu toe telde zij weinig aanhangers, 
omdat de behoefte aan eene theorie op dit gebied tot voor korten 
tijd nog door zoo weinigen gevoeld werd. Thans, nu hierin verandering 
is gekomen , treedt zij wederom uit hare schijnbare vergetelheid op 
den voorgrond , en doet zij op nieuw hare aanspraken gelden. 
Op de volgende bladzijden wensch ik aan mijne lezers een denk- 
beeld te geven van de grondgedachte der Pangenesis, en aan tetoonen, 
op hoe uiterst eenvoudige wijze deze van de groote verschijnselen op 
het gebied der erfelijkheid rekenschap kan geven. 
Het is daartoe echter noodig , eerst een korten blik te werpen op 
de wijze , waarop die Pangenesis door darwin werd voorgedragen , 
en op de ontvangst, die haar in hare eerste jaren te beurt viel. 
Die ontvangst was meestal een ongunstige. Men deelde niet in de 
behoefte, die in darwin zoo levendig was. Vandaar dal men meer 
oog had voor de gebreken , die deze hypothese evenals elke andere 
aankleefden , dan voor hare werkelijke verdienste. En daarbij kwam 
dat darwin , met een al te groote bescheidenheid , juist het verdien- 
stelijkste deel zijner stelling als eene heerschende meening beschouwde , 
en dus slechts weinig uitvoerig behandelde , terwijl hij de meer quaes- 
tieuze gedeelten als zijn eigen werk op den voorgrond plaatste, en 
in het breede alle argumenten besprak en woog, die daarvóór of daar- 
tegen konden pleiten. Uit vele zijner brieven blijkt, dat hij aan de 
Pangenesis eene zeer groote waarde hechtte , maar het zijn dan meestal 
de laatstbedoelde gedeelten , die hij daarbij op den voorgrond plaatst. 
Maar de grondgedachte der Pangenesis was niet eene heerschende 
voorstelling, zij was werkelijk de vrucht van darwin’s grooten geest, 
