76 
darwin’s denkbeelden over 
Niemand kende haar, en zelfs de lezing van darwin’s hoofdstuk bracht 
haar slechts bij zeer weinigen tot helder bewustzijn. De meeste lezers 
merkten haar ternauwernood op en meenden , als het hun gelukte 
de bedoelde quaestieuze gedeelten te weerleggen , de geheele theorie 
weerlegd te hebben. Want zij zagen over het hoofd , dat de Pangenesis 
uit twee afzonderlijke stellingen bestond , die van geheel verschillende 
beteekenis waren. 
Deze twee stellingen zijn de volgende : 
1° In iedere kiemcel is iedere erfelijke eigenschap van het geheele 
organisme door afzonderlijke stoffelijke deeltjes vertegenwoordigd. Deze 
vermenigvuldigen zich zóó , dat zij bij de celdeelingen in den regel 
op alle volgende cellen overgaan. 
2° Bovendien zonderen al de cellen van het lichaam , zoowel tijdens 
haren groei, als in volwassen toestand, zulke deeltjes af; deze zoo- 
genoemde kiempjes worden naar de kiemcellen vervoerd en kunnen 
aan deze die eigenschappen mededeelen , die haar soms mochten ont- 
breken. 
Het is reeds op het eerste gezicht duidelijk , dat de eerste dezer 
beide stellingen van algemeene strekking is , en het beginsel voor 
eene theorie der erfelijkheid scherp aanwijst. 
De tweede stelling is echter op verre na niet van die beteekenis. 
Zij werd door darwin alleen opgesteld als een hulp-hypothese tot ver- 
klaring van die verschijnselen , die hij meende , dat door de eerste 
stelling niet konden worden verklaard. Zij diende dus voor uitzonde- 
ringen. Wel is waar voor groote groepen van uitzonderingen , maar 
die toch tegenover het algemeene geval zeer op den achtergrond stonden. 
Op meesterlijke wijze heeft darwin al die gevallen verzameld en 
bijeengevoegd , die zijne tweede stelling schenen te eischen. Zijne 
critici hadden een gemakkelijke taak , want zij vonden alle vereischte 
argumenten in zijn opstel met zorg bijeengegaard. Zij hebben dan 
ook weinig of niets aan zijne redeneeringen toegevoegd. Maar aan 
de andere zijde is ook het aantal der feiten , voor welke darwin zijne 
uitzondering aannam , in de twintig jaren na het verschijnen van zijn 
boek niet toegenomen , terwijl van de meeste gebleken is , dat de 
voorhandene opgaven niet dat vertrouwen verdienden , dat hun door 
darwin geschonken was. 
Doch het is noodig, dat wij omtrent 'de tweede stelling, de zoo- 
genoemde transport-hypothese , meer in bijzonderheden treden. 
In de eerste plaats was zij niet van algemeene strekking. Bij de 
