DE STOFFELIJKE OORZAKEN DER ERFELIJKHEID. 
77 
hoogere dieren kan men zich het transport der onzichtbare kiempjes 
door de bloedsbaan gemakkelijk voorstellen , bij de lagere dieren , en 
vooral bij de planten zijn er aan die voorstelling groote bezwaren 
verbonden. Darwin nam dan ook geenszins aan , dat dit transport 
overal zon voorkomen. In het plantenrijk achtte hij een vervoer van 
knop tot knop in de meeste gevallen niet voor mogelijk , en het 
feit , dat men door stekken en enten de knoppen of de daaruit ontstane 
looten zonder schade van het overige deel der plant afscheiden kan , 
was hem een bewijs , dat een transport van kiempjes in de planten 
van den eenen tak naar den anderen, voor het instand houden van 
het volledige karakter der soort , niet volstrekt noodig is. Hetzelfde 
geldt van de koralen , zoodat ook voor het dierenrijk darwin het trans- 
port geenszins als algemeen aannam. 
De voornaamste groepen van uitzonderingen , die de tweede stelling 
schenen te eischen , waren in het plantenrijk de entbastaarden (d. z. 
bastaarden , die men meende , dat langs ongeslachtelijken weg , door 
enten , verkregen waren) en de zoogenoemde rechtstreeksche werking 
van het mannelijk element op het vrouwelijke. En op zoölogisch ge- 
bied de erfelijkheid der zoogenoemde verworven eigenschappen. 
Wat de beide eerste groepen betreft, zoo zijn hier de verschijnselen 
geheel in onzekerheid gehuld. Vele zijn gebleken slechts op vergissingen 
te berusten , zoo b. v. de meening , dat men bastaarden kon maken 
door twee aardappelen van verschillend ras door te snijden , daarna 
de helften aaneen te binden , en ze dan te pooten. In andere ge- 
vallen is het niet mogelijk te beslissen , of de waargenomen feiten 
niet eenvoudig aan gewone variabiliteit zijn toe te schrijven. Zoo 
meende men b. v. dat men de zaden van een gele variëteit van maïs 
bont kon maken door de bloemen met stuifmeel eener roode soort 
te bevruchten en hield dit voor eene rechtstreeksche inwerking van 
het mannelijk element op de vrouwelijke deelen , die de kiem omgaven. 
Doch de maisplant is zóó variabel , dat het veel waarschijnlijker is , 
dat men in de opgegeven gevallen met toevallige variatiën te doen 
had. Te meer , omdat het opgegeven resultaat bij eene herhaling der 
proeven niet weder verkregen wordt. Ontwijfelbare feiten , die voor 
hunne verklaring de transport-hypothese eischen , zijn er in deze groe- 
pen , naar de eenstemmige meening van darwin’s critici, niet. 
Op zoölogisch gebied speelt de vraag naar de erfelijkheid van ver- 
worven eigenschappen een groote rol. Wat zij bedoelt, blijkt het een- 
voudigst uit een voorbeeld. Wanneer iemand door veelvuldige oefening 
