DE AFRIKAANSCHE ELEFANT. 
101 
zijn verloren geraakt. Maar de uitkomst , tot welke ik kwam , was 
deze , dat de elefanten , bij de Aziatische volken in gebruik ten tijde 
van alexander van Macedonië en zijne opvolgers, zeer natuurlijk 
Aziatische waren; dat allerwaarschijnlijkst, zoo niet zeker, de twin- 
tig elefanten, welke pyrrhus met zijn leger in 281 v. Chr. in 
Italië bracht, ook Aziatische zijn geweest; dat daarentegen de door 
de Karthagers in den oorlog gebruikte elefanten tot de Afrikaansche 
soort behoorden ; — en dat die elefanten , welke bij de Romeinen 
eeuwen lang in groot aantal in 
de amphitheaters enz. vertoond 
en op allerlei kunsten afgericht 
werden , zonder eenigen twijfel 
Afrikaansche elefanten zijn ge- 
weest , althans voor ’t grootst 
gedeelte. 
Ofschoon totdusver Afrikameer 
elefantenkudden schijnt te voe- 
den dan Azië, is er weinig twij- 
fel aan of, gelijk onze bericht- 
gever ook meent , dat dier zal 
over ruim eene eeuw in Afrika 
uitgeroeid zijn, terwijl er dan 
in Indie nog elefanten zullen 
worden gevonden , zij het dan 
ook in gering aantal. In Indie 
toch tracht men meest levende 
elefanten ten behoeve der elefan- 
tenmarkten te vermeesteren ; het 
dooden van deze dieren om den 
wil der slagtanden levert daar 
slechts een soberen winst op , om- 
dat die tanden bij den Indiscben 
elefant betrekkelijk klein zijn, en zelfs bij velen, vooral bij de wijfjes, ont- 
breken. De Afrikaansche elefanten worden daarentegen dagelijks in groot 
aantal gedood om hunne zware slagtanden te bekomen , welke in Midden- 
Afrika een hoogst belangrijk handelsartikel uitmaken. Op bescherming 
van die dieren bestaat geen uitzicht ; indien eenmaal de invloed der Euro- 
peanen zich in Afrika’s binnenlanden in die mate mocht doen gelden , dat 
zoo iets mogelijk werd, zullen de elefanten daar reeds lang verdwenen zijn. 
