106 
HET BARNSTEEN. 
Hoeveel stroomen bloeds heeft het bezit van een enkelen diamant 
niet soms doen vloeien ! 
Hoeveel leed was , meer dan eens, het gevolg van een begeerigen 
blik , geworpen op het schitterend gesteente aan vreemden boezem ! 
Als ze kon spreken, de doode stof, van hoeveel zonde en ver- 
loren onschuld zou ze niet weten te gewagen ! 
Zullen wij daarom den staf breken over tooizucht en tooimiddelen? 
Wordt niet het meest onschuldige werktuig in de handen des een- 
voudigen of des misdadigers tot een vernielend instrument ? En is niet 
elke overdrijving der deugd ondeugd, of aanleiding tot deze? 
Indien het waar is , wat de quatrefages beweert , wij willen dit 
onderscheidingsteeken niet prijs geven. Wij koesteren dan veeleer den 
wensch die begeerte naar tooi en opschik te bewaren , te ontwikkelen , 
in de goede richting te leiden , en zoo de poëzie te behouden , die 
van haar uitgaat door het aardsche leven. 
Uit dit oogpunt beschouwd zijn ons de tooimiddelen geen daemonen, 
maar vriendelijke lichtgestalten , zijn ons de edele steenen werkelijke , 
fonkelende sterren , die ons met haar liefelijk licht beschijnen — en 
wier natuurlijke geschiedenis ons aantrekt en belang inboezemt. 
Het aantal edele steenen is vrij groot. Wij onthouden ons hier van 
eene opsomming , maar willen slechts terloops aanstippen , dat de 
diamant de eereplaats inneemt , terwijl het gesteente , welks naam aan 
’t hoofd van dit opstel is geplaatst, eene vrij bescheiden rol vervult. 
Is deze rol bescheiden , althans in vergelijking van die der diamanten, 
robijnen en saffieren, zonder beteekenis is zij daarom nog niet. Of- 
schoon in mindere mate dan vroeger , dienen parelsnoeren , armbanden 
en broches van barnsteen nog altijd tot voorwerpen van opschik en 
tooi , en de vraag mag gesteld worden : of de grillige mode recht 
heeft gehad met dit aangenaam zacht glanzende gesteente van liever- 
lede uit de voorste gelederen van ’t gilde der edele steenen weg te 
dringen ? 
Eigenlijk diende een andere vraag vooraf te gaan : behoort nl het 
barnsteen, ondanks het laatste lid zijns naams, wel in de rubriek 
steenen tehuis? Immers, ’t is van algemeene bekendheid , dat het barn- 
steen de fossiele hars is van voorwereldlijke dennen. 
Toch is men gewoon genoemde stof, evenals steenkool en bruin- 
kool , eene plaats in het mineraalrijk in te ruimen , en zulks op grond 
van eigenschappen , die als van zelf naar de anorganische wereld heen- 
