HET BARNSTEEN. 
111 
gang seiner Geimnnung in Ost-Preussen een aantal bijzonderheden , in 
dit opstel voorkomende , zijn ontleend — noemt als zoodanig eene nog 
levende Helix, n.1. Acanthinula lamellata. Veelvuldiger zijn met water 
opgevulde holten ; dit water is evenwel van secundairen oorsprong , 
d. w. z. het is van buiten in het reeds gevormde barnsteen gedrongen. 
Dr. KLiNSMANN te Dantzig vond eens een gedeelte van een vogelveer 
in het mineraal, terwijl een ander onderzoeker daaruit een bosje haren , 
die aan een vleermuis moeten hebben toebehoord , te voorschijn haalde. 
De hebzucht heeft echter getracht ook op dit gebied zich bedriegelijk 
in te dringen , en niet zelden met goed gevolg. Van twee gelijk ge- 
kleurde stukken barnsteen wordt het eene van eene holte voorzien ; 
in deze holte wordt eenig deel van een gewerveld dier gebracht, b. v. 
van een reptiel of visch ; de holte wordt met mastiek van dezelfde 
kleur als het barnsteen aangevuld; daarna wordt het andere stuk er 
opgelegd, de beide stukkeu worden door verwarming aaneengelijmd, 
en de breukranden door barnsteenteekeningen , b. v. vlammen, aan 5 t 
gezicht onttrokken. 
Ja, het bedrog wordt op nog onbeschaamder wijze gepleegd, door 
inplaats van werkelijke dieren of planten metalen nabootsels in het 
barnsteen te verbergen. Men kan echter zoodanige vervalschingen ge- 
makkelijk aantoonen als men het praeparaat in kokend water legt , 
tengevolge waarvan het kleefmiddel los laat. 
Nog ergerlijker wordt de zaak , waanneer stoffen , die niets met het 
barnsteen gemeen hebben, zooals geperst schietkatoen, tot matrix voor 
de valsche fossielen dienen. 
In Weenen weet men door hydraulischen druk uit kleine waarde- 
looze barnsteenstukjes , grootere , soms wel een half kilo zware stukken 
samen te stellen. Zulke produkten dragen den naam van imitaties. Het 
behoeft geen betoog , dat onder dergelijke praktijken het eerlijk bedrijf 
groote schade lijdt. 
Het barnsteen was reeds in de hooge oudheid bekend, homerus maakt 
melding van dit gesteente en herodotus gewaagt er eveneens van. 
thales van Milete kende reeds zijn electrische eigenschappen , en 
TACiTüs schijnt deszelfs oorsprong vermoed te hebben ; duidelijk spreekt 
PLiNius dit vermoeden uit, wat blijkt uit den naam, door dezen 
natuurkundige aan het »glesum” gegeven, n.1. dien van succinium , 
afgeleid van succus (sap). 
Fenicische kooplieden haalden met hunne schepen het barnsteen 
direct uit de kustlanden der Oostzee, maar bovendien werd het mineraal 
