HET BARNSTEEN. 
119 
De kleinste brokken hadden eene afgeronde gedaante als die van 
gerolde steenen ; onder de grootere stukken vond men er vele , die 
hoekige kanten vertoonden , soms met versche breukvlakten. 
Het zwaarste stuk , dat ooit aan den Dollard gevonden is , woog 
0.524 Kilo. 
Niet overal langs den Dollard trof men het gesteente aan ; de beste 
vindplaatsen waren de Veengeut (zie bijgevoegd kaartje) aan het 
Dikkeriet, het Kerkeriet en het Noorderriet, alsmede noordelijk van 
den (in venema’s tijd) bestaanden Rijsdam , langs de boorden der 
kleine rietjes, die daarin uitloopen. 
Zelden voerde de vloed het barnsteen tot naar het Dwarsgat. Op 
vorenstaand kaartje zijn door 
kringetjes de plaatsen aangeduid , 
die vroeger langs den Dollard het 
meeste barnsteen opleverden. 
De beide oevers der rieten of 
geulen en gaten leverden niet 
evenveel barnsteen op; de visscher 
zocht dit hoofdzakelijk langs den 
meest noordelijken of westelijken 
oever. De zuidelijke en oostelijke 
kanten keurde hij , als arm aan 
barnsteen , zijn aandacht niet 
waard. 
»Is nu” zegt venema, »de ver- 
mindering van het barnsteen een 
gevolg van de ophooging der 
slijkgronden , dan heeft de Dol- 
lard zeker in vroegeren tijd meer barnsteen opgeleverd dan later. 
Tevens zal dan in de ingedijkte polders nog barnsteen voorhanden zijn. 
Neemt men nu de hoogte der slikgronden , alwaar in 1846 barn- 
steen in den Dollard het dichtst aan en het verst van den dijk voor- 
kwam , als de uiterste grenzen aan , waar tusschen het vloedwater barn- 
steen heenvoert en de eb het achterlaat , dan zal men mogen aan- 
nemen , dat het barnsteen in de Dollardpolders van 1.5 tot 2.5 meters 
beneden de oppervlakte , maar boven het diluvium moet liggen. Scheidt 
eene derrielaag beide gronden vaneen , dan zal het mineraal op of 
boven die derrielaag liggen. Heeft de kleilaag in de polders eene mindere 
dikte dan 1.5 M. dan zal men er te vergeefs naar barnsteen zoeken. 
ï'ig. 3. 
Kaartje van den Dollard. 
