HET BARNSTEEN. 
121 
kelijk veel Noordzeewater is vermengd , en bij NW. storm onze zee- 
boezems in wordt gedreven.” 
» Waarom men nu juist in de rieten en gaten en aan de meest 
noordelijke of westelijke oevers het barnsteen vindt, is zeer ge- 
makkelijk. te verklaren. Van die oevers toch wordt het water, zoodra 
het bij af-ebbing binnen de oevers is gedaald , door den wind af- 
dreven , terwijl nu het evenwicht zich herstelt door een tegenover- 
gestelden stroom benedenwater. Daar het barnsteen een iets hooger 
soortelijk gewicht heeft dan zeewater , zal het zich meer in de onderste 
dan in de bovenste waterlagen ophouden , welke onderste lagen , gelijk 
gezegd is, naar de rieten toevloeien. En daar deze beweging tegenge- 
steld is aan de windrichting (N.W.) wordt het barnsteen naar de 
noordelijke en westelijke 
oevers van het riet , en 
eveneens naar de rieten 
van den westelijken of 
noordwestelijken hoek van 
den Dollard gedreven.” 
Een nauwkeurig onder- 
zoek naar de wijze, waarop 
in dediluviaalhoogte Kloos- 
terholt , tusschen Win- 
schoten en Scheemda, (zie 
nevensstaand kaartje) het 
barnsteen wordt gevonden , 
leidde venema tot het ver- 
moeden , dat de zee eer- 
tijds deze hoogte bespoelde , en te dier plaatse het mineraal heeft 
afgezet, op gelijke wijze als zulks later geschiedde op den Dollard. 
Werkelijk vindt men het barnsteen niet in de hoogte, maar aan het 
zuid-oostelijk uiteinde, in lagen, die van alluvialen oorsprong zijn. 
Ten aanzien van ons land zouden wij dus met zekerheid kunnen 
vaststellen , dat het barnsteen — enkele sporadische gevallen van weinig 
beteekenis uitgezonderd — alleen in het alluvium wordt aangetroffen. 
Terwijl sommige schrijvers , gelijk vogt , mededeelen, dat barnsteen 
ook in de bruinkoollagen wordt gevonden , wordt zulks weder door 
anderen, öf uitdrukkelijk ontkend, (girard, Mineralogie) of niet ver- 
meld (credner). 
ËhuD Pot kift . , kift ' en. Icfni 
EH3 ilaud tul /jet Diluvium. 
Fig. 4. 
Kaartje van den Kloosterholt. 
9 
