HET BARNSTEEN. 
125 
dat de barnsteen-houtsoorten generisch geen verschil opleveren; alle 
dragen in ’t algemeen het karakter van ’t genus Picea , Lk. Hij zegt 
verder, dat göppert zich, bij ’t opstellen zijner zes soorten, heeft 
laten verleiden door verschillende deelen en toestanden van eenzelfden 
boom , en komt tengevolge van eigen onderzoekingen tot het resul- 
taat, dat in den bouw der in het barnsteen gevonden houtdeelen geen 
verschil valt waar te nemen met dien der hedendaagsche »Fichte”. 
(De Fichte of Rothtanne der Duitschers is onze » fijne den” Abies 
excelsa , D.C. = Pinus Abies , L.) 
Conwentz wijst tevens aan , welke misvattingen göppert aanleiding 
gaven tot het aannemen zijner zes Pinus-soorten. 
De slotsom van conwentz’s overwegingen is alzoo, dat de vraag, 
of het barnsteenhars afkomstig is van één of meer dennensoorten , 
niet beantwoord kan worden , omdat het onderzoekingsmateriaal zulks 
niet toelaat. 
Voorloopig althans brenge men de barnsteendennen alle tot één 
geslacht » Picea” en vorme daarvan eveneens maar ééne soort, met 
den Göppertschen naam Picea succinifera. 
Hiermede neem ik van mijne lezers afscheid. Het medegedeelde zal 
hun , naar ik meen , de overtuiging hebben geschonken , dat aan een 
stukje barnsteen nog iets meer valt op te merken dan zijn glans en 
kleur, en de kunstmatig daaraan gegeven vorm. 
Ook in dit mineraal ligt eene gansche wereld van wetenswaarde 
kennis en herinnering verborgen. 
Winterswijk, 5 Jan. 1888. 
