128 
PLANTEN-AARDIUJKSKUNUE. 
deze lagen , nadat ze al of niet scheikundige veranderingen hebben 
ondergaan , dan vormen zich gesteenten , die geheel kunnen overeen- 
komen met die, welke vroeger door de werking van water vernield 
zijn. Wordt een diep gelegen aardlaag langzaam door water uitge- 
spoeld , dan kan ze eindelijk te zwak zijn om de op haar rustende 
lagen te dragen, waardoor deze langzaam of snel gaan zakken. 
Ten gevolge van deze wijzigingen in geologischen toestand , vindt men 
thans breede strooken water tusschen landen , die vroeger verbonden 
waren. Was in de bedoelde landen voor hunne scheiding een planten- 
soort aanwezig, dan zou deze ook na dien tijd er in kunnen voor- 
komen ; natuurlijk in geval het klimaat van de gescheiden landen 
niet of weinig gewijzigd werd. Neemt men aan , dat door wijziging 
van een plantensoort nieuwe kunnen gevormd worden , die van den 
stamvorm weinig afwijken, en dat dit werkelijk geschiedt, dan zullen 
de bedoelde landen na hunne scheiding dezelfde of nauw verwante plan- 
tensoorten bezitten. De overeenkomst in den plantengroei dezer landen 
zal grooter zijn ,' naarmate hunne scheiding later geschiedde. Zoo b. v. 
is Engeland met het overige deel van Europa verbonden geweest in 
de tertiaire periode , ten gevolge waarvan de flora van dit eiland in 
vele opzichten overeenkomt met die van West-Europa. 
Als een nieuwe plantensoort gevormd werd , ontstond zij waar- 
schijnlijk slechts op éene plaats, die men oorsprongsmiddelpunt of 
ook scheppingsmiddelpunt noemt. Van dat punt uit heeft deze plant 
zich kunnen verspreiden over een zeker gebied , tot zij een voor hare 
ontwikkeling ongeschikt klimaat bereikte , tot zij op een onoverkome- 
lijken mechanischen hinderpaal stuitte, of ook tot zij een terrein 
bereikte , waarop andere plantensoorten in gunstiger omstandigheden 
verkeerden , zoodat de zich verspreidende soort in den strijd om het 
bestaan te gronde ging. Deze laatste omstandigheid verklaart, waarom 
een plantensoort steeds of bijna altijd ontbreekt op sommige terreinen 
binnen haar gebied. 
Uit het hierboven gezegde volgt , dat de grenzen der plantengebie- 
den deels klimaatgrenzen , deel mechanische grenzen zullen zijn — zoo 
b. v. is een hooggebergte een mechanische grens voor een plant die 
in lage landen groeit. De klimaatgrenzen — vegetatielijnen — zijn in 
het algemeen regelmatiger dan de mechanische ; zij komen min of meer 
overeen met bepaalde physisck-geographische lijnen , en wijzen de gren- 
zen aan , buiten welke de soort niet meer met goed gevolg gekweekt kan 
worden. Hoe volkomener de verspreidingsmiddelen van een plant zijn, 
