130 
PL A N TE K - A A K D UI J K 8 K UK DE . 
de hoogte van de sneeuwgrens boven den zeespiegel af, naar gelang 
men zich verder van den evenaar verwijdert. 
Daar voor de planten in het algemeen twee temperaturen bestaan 
(een minimum en een maximum) , van welke de eene de grootste 
warmte, de andere de grootste koude aanwijst , die de plant kan door- 
staan zonder te sterven , zal blijkbaar het verloop der isochimenen 
grooten invloed hebben op den groei der eenjarige winterplanten en 
der twee- en meerjarige planten. Immers deze zullen in den winter 
sterven, als de temperatuur der plaats waar zij zich bevinden, lager 
wordt dan het voor die planten noodige minimum, hoe groot ook 
de zomerwarmte van die plaats zij. In Astrakan, dat een gemiddelde 
wintertemperatuur van ongeveer — 5° C. (gelijk aan die van de Noord- 
kaap) heeft, worden druiven rijp-, omdat de zomers heet genoeg zijn, 
terwijl de wijnstok deze strenge winterkoude best kan verdragen. 
Daarentegen worden de druiven in ons land op den kouden grond 
in den regel slechts dan rijp , als de zomerwarmte waaraan zij bloot- 
gesteld zijn, kunstmatig verhoogd wordt, b. v. door ze tegen een 
muur op het Zuiden te plaatsen. Daarentegen groeit in ons land 
llex Aquifolium Lin. (hulst) wel, in Astrakan niet, omdat de plant daar 
door de koude winters gedood wordt. 
Op de poolgrens van eenjarige zomerplanten zal blijkbaar de ge- 
middelde zomerwarmte een grooten invloed hebben. Het is namelijk 
gebleken , dat voor zulke planten een zekere hoeveelheid warmte noodig 
is , cm ze tot voldoende ontwikkeling te brengen , zoodat zij zich in 
een geringer aantal dagen ontwikkelen , als de gemiddelde zomer- 
warmte per dag grooter is, en omgekeerd. Vermenigvuldigt men het 
aantal dagen , die deze planten noodig hebben om zich op een be- 
paalde plaats te ontwikkelen , met de gemiddelde dagelijksche tem- 
peratuur voor die plaats, berekend over den tijd waarin de plant 
zich ontwikkelt , dan verkrijgt men een aantal graden , dat men de 
warmtesom van deze plant noemt. Door dit getal — dat evenwel 
aan vrij groote afwijkingen onderhevig is — wordt de geheele hoeveel- 
heid warmte aangegeven, die de plant voor hare ontwikkeling behoeft. 
Ook voor eenjarige winterplanten en voor twee- en meerjarige planten 
kan men zulk een warmtesom bepalen , waarbij men op verschillende 
wijzen te werk kan gaan. De beste wijze om de warmtesom voor 
een meerjarige plant te bepalen , schijnt te zijn , dat men de hoeveel- 
heid warmte berekent , die zij heeft ontvangen , van het oogenblik af 
dat haar eerste bloem verschijnt, totdat de eerste bloem in het naast- 
