154 
ACCUMULATEURS. 
treden als zelfstandig element alleen te danken is aan de laagjes zuurstof- 
en waterstofgas , op de platina-electroden tijdens de waterontleding 
gecondenseerd , gaat het vermogen een stroom te leveren spoedig ver- 
loren. Wil zulk een door den invloed van een stroom ontstaan element 
gedurende een betrekkelijk lang tijdsverloop zelf een standvastigen 
stroom leveren , dan moeten de veranderingen , door den primairen 
stroom bij de electroden te weeg gebracht, van meer blijvenden aard 
zijn ; zoodat men dan ook meer bepaaldelijk onder een secondair element 
een toestel verstaat , waarbij de lagen , op de electroden door den 
primairen stroom afgezet, uit vaste stoffen bestaan. Dit nu is, onder 
anderen , het geval , wanneer men een stroom door verdund zwavel- 
zuur laat gaan tusschen looden electroden. Het lood-superoxyde, dat 
zich in dit geval afzet op de als positieve .electrode dienende lood- 
plaat , is een vaste stof ; en deze is sterk electronegatief tegenover 
de andere, in den metaalstaat volhardende, ja zelfs zich met een 
laag gecondenseerd waterstofgas bedekkende loodplaat. 
Het is dan ook op deze omstandigheid , dat de werking van het 
secondair element — van den accumulateur , zegt men thans — van 
plakte berust. 
Twee 6 dM. lange, 2 dM. breede en een millimeter dikke platen 
lood worden , door twee 1 cM. breede en l L cM. dikke repen caout- 
chouc van elkander gescheiden, op elkander gelegd en om een houten 
cilinder gerold. Dan trekt men dien cilinder uit de rol, zorgt, door 
dien aan weerszijde te voorzien van ebonieten kruisstukken, dat hij 
zich niet ontrolt , plaatst hem in een cilinderglas en vult dit aan 
met verdund zuiver zwavelzuur; één deel zuur op tien deelen water. 
Het glas wordt gesloten door een houten of ebonieten deksel waarin 
twee sleuven zijn om de lange repen lood door te laten , die men 
aan de tegenovergestelde uiteinden der platen heeft uitgespaard. Aan 
deze repen verbindt men , door middel van klemschroeven , de draden , 
die den stroom van een paar Bunsen-elementen door den toestel 
moeten voeren. 
Het laagje loodsuperoxyde , dat zich daarbij op de eene loodplaat 
afzet, wordt spoedig ondoordringbaar genoeg om die plaat voor ver- 
der oxydeeren te beschutten. Laat men dus den stroom, al is het 
ook gedurende langen tijd , in dezelfde richting door den toestel gaan , 
dan zal deze , wanneer hij als secondair element zelfstandig optreden 
moet , slechts gedurende korten tijd een stroom leveren , daar het dunne 
laagje, dat zich gevormd heeft, daarbij spoedig zal verteerd zijn. Reeds 
