ACCUMULATEURS. 
157 
dunne laagje zal te voorschijn roepen , dat de werking vernietigt. 
Waaruit in de eerste plaats volgt , dat de formatie van het element 
eigenlijk hoofdzakelijk ten doel heeft de natuur van de eene plaat 
zoo te veranderen , dat zij zooveel mogelijk gas kan absorbeeren ; was 
dit te verkrijgen langs anderen dan electrolitischen weg , dan zou 
men dien anderen weg kunnen gaan en eenvoudig de tweede plaat 
met superoxyde kunnen bedekken. In de tweede plaats blijkt dat, 
aangezien het evenzoo electrolyse is , die den duur van de werking 
van een secondair element bepaalt , en de electrolytische werking aan 
de stroomsterkte evenredig is , men over dien duur slechts kan spreken 
met het oog op de stroomsterkte. Met andere woorden : de duur van 
een secondair element zal langer of korter zijn , naarmate de intensi- 
teit van den stroom , dien men voor zijn doel behoeft , grooter of kleiner 
is , omdat bij een sterken stroom spoediger het laagje superoxyde zal 
ontstaan dan bij een zwakken. 
Wij hebben bij de beschouwing van het element van plakte zoo- 
lang stil gestaan , omdat daarop alleen een oordeel over de praktische 
waarde van faure’s vinding kan gegrond worden. 
Deze neemt twee even breede , ongeveer even lange loodplaten , 
waarvan de eene ongeveer half zoo dik is als de andere — de 
dikste één millimeter — en bedekt die over beide oppervlakken met 
een laag menie (loodoxyde) , met water tot een dikke brei aangemengd. 
Dan worden beide vlakken van elke plaat met een stuk perkament- 
papier bedekt , deze in een schede van dun vilt gestoken en , terwijl 
ze door een paar repen caoutchouc gescheiden zijn , te zamen opge- 
rold. Even als bij het element van plakte wordt dan die rol in zuiver 
verdund zwavelzuur geplaatst. 
Het voorname onderscheid bestaat dus in de laag menie , die de 
loodplaten bedekt. Waartoe deze moet dienen is duidelijk. De menie 
op de plaat , die de positieve electrode vormt , wordt door bet zuur 
zelf direct omgezet in lood-superoxyde en in zwavelzuur loodoxyde 
en dit laatste , door de werking van den stroom , evenzoo in super- 
oxyde. Tegelijkertijd wordt de menie op de als negatieve electrode 
dienende plaat in een sponzige loodmassa veranderd. Daar de meer 
poreuse menie-laag spoedig tot bare gebeele diepte op de eene plaat 
geoxydeerd , op de andere gereduceerd wordt, kan na ééne lading bet 
element reeds gedurende langen tijd zelf werkend optreden. Het voor- 
name voordeel is dus daarin gelegen , dat eene formatie , als van 
