HET BERI-BERI-ON DERZOEK . 
173 
om samentrekking der spier op te wekken. Dit geldt voor de indirecte 
prikkeling , zoowel met den faradischen als met den galvanischen stroom. 
Nog merkwaardiger is het resultaat van de directe prikkeling der 
spier. De prikkelbaarheid der spier voor den faradischen stroom neemt 
af, naar gelang van den graad der zenuw-ontaarding. De prikkel- 
baarheid voor den galvanischen stroom neemt daarentegen toe, doch 
de samentrekking der spier is niet , zooals bij gezonde zenuwen , kort 
en krachtig , maar verloopt traag en zwak. Daarbij kan men nog een 
andere verandering opmerken. Prikkelt men een gezonde spier direct 
door den galvanischen stroom , dan ziet men bij klimmende stroom- 
sterkte de samentrekking der spier in deze volgorde optreden : 
het eerst bij sluiting van den stroom aan de negatieve pool; deze 
samentrekking wordt aangeduid als Kathodische Sluitingscontractie of 
Ka Sc.; 
daarna bij sluiting van den stroom aan de positieve pool : Anodische 
Sluitingscontractie of An Sc. 
vervolgens bij opening van den stroom aan de positieve pool : Ano- 
dische Openingscontractie of An Oc ; 
het laatst bij opening aan de negatieve pool : Kathodische Openings- 
contractie of Ka Oc. 
Wij hebben dus bij gezonde personen den minst sterken stroom 
noodig om Ka Sc. op te wekken, den sterksten voor Ka Oc. 
Deze regel (»Zuckungsgesetz”) gaat bij ontaarde zenuwen niet meer 
door ; er treedt een zoogenaamde ontaarding sreactie op , waarbij An Sc. 
meer tot Ka Sc. nadert en haar gelijk komt en eindelijk zelfs bij 
mindere stroomsterkte optreedt dan Ka Sc. ; eveneens volgt Ka Oc. 
ook spoediger op An Oc. bij klimmende stroomsterkte. 
Door op deze wijze de spieren electrisch te onderzoeken , kan men 
reeds zeer geringe graden van zenuw-ontaarding ontdekken. 
Het onderzoek naar de scherpte van het tastgevoel der huid ge- 
schiedt door meting der zoogenaamde tastcirkels. Men raakt op ver- 
schillende plaatsen de huid aan met de punten van een passer en 
laat nu, terwijl men telkens de punten verder van elkander verwijdert, 
den patiënt aangeven , wanneer hij die punten duidelijk als twee ver- 
schillende en niet meer als één voelt. De afstand der punten , waarbij 
dit bereikt wordt , is de middellijn van den tastcirkel. De grootte 
der tastcirkels is op de verschillende plaatsen der huid zeer verschillend ; 
op de meest fijngevoelige gedeelten: tong, vingertoppen e. a. het 
kleinst , op den rug , op den bovenarm en het bovenbeen het grootst. 
