186 
OVER RELICTEN EN RELICTENMEREN. 
steld , de menigte wetten , die verkondigd werden , om straks plaats te 
maken voor nieuwe , misschien betere verklaringen. 
De invloed van de wouden op den regenval wordt door den een 
even sterk verdedigd als door den ander ontkend. Richthofens theorie 
over het ontstaan van het löss , deed alle theoriën verdwijnen , de ijs- 
drift-theorie maakte plaats voor de gletscher-theorie , lemlria en de 
grenslijn van wallace verdwenen. Telkens wordt een steen afgebroken 
van den muur onzer kennis en niet altijd wordt het omvergeworpene 
door iets beters vervangen. 
In de laatste maanden is weer een van die meeningen , die vast- 
geworteld stonden bij iedereen , voor wien physische geografie niet 
vreemd was, uitgeroeid. Een studie van rudolf credner, den scherp- 
zinnigen onderzoeker , wierp het geloof aan relicten onderst boven , 
een geloof, door peschel als ’t ware gegrondvest in zijn studie: 
Die Entwicklungsgeschichte der stehenden Wasser auf der Erde. Apodictisch 
werd uitgemaakt , dat indien een meer , waar ook gelegen , een zee- 
fauna bezat, dat meer daarmee reeds het bewijs leverde, vroeger 
deel van den oceaan te zijn geweest. En niet alleen peschel was van 
die meening. Geleerde mannen in groot aantal zijn hem voorgegaan 
of gevolgd met deze onjuistheid. Weissman, rutjmeyer, ratzel , 
supan , allen stemmen in met de meening, dat b. v. het Oron-meer 
eertijds een deel van de zee was, want er zijn zeehonden gevonden. 
Hieraan tracht credner een einde te maken. In een nauwkeurige 
studie , de bewijzen leverend van een verbazende belezenheid en op- 
merkingsgave , brengt hij de relicten-theorie een doodelijken slag toe. 
Aan de hand van diens opstel in Peterm. Mitth. volgen hier eenige be- 
schouwingen omtrent dit onderwerp. 
Allereerst dient opgemerkt, dat credners opstel een voortdurende 
bestrijding is van peschels theoriën , ontwikkeld in zijn vroeger ge- 
noemd opstel: »die Entwicklungsgeschichte der stehenden Wasser auf 
der Erde”. Voordat we dus beginnen met credner laten we een 
enkel woord over peschels theoriën voorafgaan. 
Onder een relictenmeer verstaat deze een deel van de zee , dat door 
toevallige omstandigheden daarvan gescheiden is en een meer is ge- 
worden. Dit. meer bezat voor zijn afscheiding eene zeefauna, die, 
ofschoon gewijzigd door de veranderende samenstelling van het water, 
toch hoofdzakelijk dit karakter bewaarde, en door haar voorkomen 
als ’t ware een reliquie was van den vroegeren toestand van ’t meer. 
