196 
EENE NIEUWE THEORIE VAN DE ZON. 
stelling dezelfde , maar verschilt deze in elk zoodanig bolvormig opper- 
vlak , naarmate de straal van den bol grooter of kleiner gedacht wordt. 
Naarmate de deeltjes van een gasvormig bestanddeel zwaarder zijn , 
zullen zij zich tot op een minder grooten afstand van het middel- 
punt verspreiden ; mogen wij uit de waarneming van de spektra der 
hemellichamen afleiden , dat zich daar van onze aardsche grondstoffen 
bevinden , die spektra leeren tevens , dat de zwaardere grondstoffen 
zich meer in de nabijheid van de kern en dat alleen de grond- 
stoffen met de kleinste atoomgewichten zich in de buitenste lagen 
bevinden. Di samenstelling van een hemellichaam zal dus van laag tot 
laag verschillen. Ook in dit opzicht is dr. brester niet met algemeen 
aangenomen denkbeelden in strijd ; zoo komt b. v. lockyer , die de 
aardsche grondstoffen op de zon voor ontleed houdt , tot de uitkomst . 
dat in de atmosfeer der zon het onderscheid in de samenstelling 
der lagen hierop neerkomt, dat de grondstoffen in de inwendige 
heetere lagen in andere bestanddeelen ontleed zijn dan in de meer 
naar buiten gelegen lagen , waar de temperatuur lager is. lockyer 
zegt met zooveel woorden , dat de dampkring van de zon uit 
in haar samenstelling van elkander verschillende lagen bestaat , die 
elkander omgeven als de vliezen van een ui. 
Voordat nu gesproken wordt over het nieuwe beginsel, waarvan 
dr. brester bij zijne verklaring uitgaat , gaat eene korte herinnering 
vooraf omtrent hetgeen men onder dissociatie verstaat. Wanneer houts- 
kool in de lucht wordt gegloeid , ontstaat er koolzuur ten koste van 
de verbrandende koolstof en van de zuurstof, die voor deze ver- 
branding noodig is. Het gloeien van de houtskool toont, dat de 
vorming van dit koolzuur gepaard gaat met ontwikkeling van warmte. 
Oppervlakkig zou men meenen hieruit te mogen afleiden , dat beneden 
eene bepaalde temperatuur koolstof en zuurstof naast elkander kunnen 
bestaan , terwijl zij samen boven dien bepaalden warmtegraad verhit zich 
tot koolzuur moeten verbinden. Doch deze meening zou onjuist zijn. 
Voor het eerst is door deville aangetoond, dat koolzuur bij verhit- 
ting tot 1300 0 weder in zijne bestanddeelen wordt ontleed; er be- 
staat dus eene zekere ruimte van temperatuur (als ik mij zoo mag 
uitdrukken) , waarbinnen de grondstoffen koolstof en zuurstof zich 
met elkander zullen verbinden ; beneden de grens van die tempera- 
tuur kunnen zoowel de grondstoffen naast elkander als het gevormde 
koolzuur blijven bestaan; boven de grens van die temperatuur wordt 
koolzuur weder ontleed. Eene ontleding van eene samengestelde stof, 
