EENE NIEUWE THEORIE VAN DE ZON. 
199 
zegt naar aanleiding van het verdwijnen der protuberansen , dat er 
redenen zijn om aan te nemen , dat de stof daarbij niet naar haar 
vroegere plaats terugkeert , maar dat haar toestand , en wel be- 
paald haar warmtegraad , aan die der nieuwe omgeving gelijk ge- 
worden is. Bij dr. brester is in het geheel geen sprake van ver- 
plaatsing van gasmassa’s , maar alleen van veranderingen in haar 
temperatuur. Eene uitbarsting van den Krakatau , kinderwerk met 
de onderstelde hevige bewegingen , bracht den dampkring der aarde 
lang buiten de gewone orde ; protuberansen , die voortdurend en 
overal op de zon zich vertoonen , zouden de laagsgewijze samenstelling 
van de chromosfeer niet kunnen opheffen ! 
Een tweede belangrijk punt , waarin de nieuwe beschouwing van 
de zon inderdaad nieuw is , is dit , dat de deelen der zon , die in 
een zelfde bolvormig oppervlak gelegen zijn , dezelfde temperatuur 
moeten hebben. Was dit niet het geval , er zouden opstijgende 
stroomingen en daarnaast dalingen plaats hebben , zoodat al weder 
de laagsgewijze gelijke samenstelling van de chromosfeer zou op- 
houden te bestaan. Maar op dit standpunt moet aan poriën , zonne- 
vlekken en fakkels dezelfde temperatuur worden toegekend. Zonne- 
vlekken worden hier voorgesteld als gaten in de photosfeer , die dezelfde 
temperatuur hebben als de omgevende photosfeer ; stralen zij , zooals 
de ervaring leerde, minder warmte uit, zij behoeven daarom niet 
minder warm te zijn; een verschil in uitstralend vermogen kan dat 
onderscheid ook te weeg brengen. Het verschil tusschen de vlekken 
en de haar omringende photosfeer zou hierin bestaan , dat ten ge- 
volge van plaatselijke warmte-ontwikkelingen de eenigszins verdichte 
photosfeer hier en daar geheel gasvormig wordt. 
Waarom die vlekken eene kegel vormige gedaante hebben, waarom 
de photosfeer langs de randen der vlekken een weinig uitpuilt en 
een sterkeren glans heeft dan elders, hoe de wenteling der zon om 
haar as een bepaalden invloed heeft op de gedaante der vlekken en nog 
andere bijzonderheden tracht dr. a. brester op zjjn standpunt te ver- 
klaren. Is de vorming van zonnevlekken het gevolg van de vorming 
van gassen uit eenigszins verdichte stoffen , dan zal de grootere 
ruimte , die voor de ontstane gassen noodig is , ook een voorbijgaande 
storing in de onderste lagen van de chromosfeer veroorzaken ; ver- 
schynselen , die hierop wijzen, zijn soms door young en lockyer waar- 
genomen. 
De bolvormige photosfeer is door een gasvormig omhulsel omgeven , 
