202 
DE BLIKSEMAFLEIDER. 
in gewone gevallen wordt 5 mM. opgegeven ; voor aardplaat een stuk 
bladkoper van ^ M 2 . 
Nogmaals : ik erken gaarne de verdiensten van dr. m. snellen , 
maar toch legde ik zijn boekje , na de lezing , met een onvoldaan ge- 
voel neder en ik zou er niet op terug gekomen zijn , ware het niet 
dat bijzondere omstandigheden mij in den laatsten tijd gedwongen 
hadden mijn aandacht weêr op dit punt te vestigen. 
Mijn bezwaar treft niet de details van het werkje; het is niet, 
dat ik in deze of gene bijzonderheid met den schrijver van meening 
verschil ; mijn onvoldaanheid over dit boek vindt haar grond daarin , 
dat de schrijver het zoo heel goed schijnt te weten , terwijl ik het 
hoe langer zoo minder begrijp en hij het mij , zijn lezer , niet vertelt ; 
dat hij precies kan zeggen hoe de beste bliksemafleider moet worden 
ingericht , terwijl ik op dat punt tot geen resultaat kan komen , en 
dat hij ons de gronden , waarop zijn uitspraak steunt , geheel onthoudt. 
Sedert jaren is de bliksemafleider mij »een zak vol raadselen en 
plagen.” Is hij nuttig? Zoo ja, waarom? Hoe werkt hij? Moet hij 
van koper of van ijzer zijn? Stang of metaaltouw? Rond of plat? 
Eén punt en één stang of een kooi , die het huis omgeeft , met lage 
scherpe punten? Gay lussac of melsens? Alle vragen, die door den 
éénen geleerden waarnemer in dezen , door eenen anderen in genen 
zin worden beantwoord , en waarover strijd is in het kamp der 
electrici ! En daar komt nu dr. snellen met een boekje voor den 
dag en zegt ons, dat het koper moet zijn en geen ijzer, en velt het 
vonnis over metaaltouw, en geeft als uiterste grens voor grondweêr- 
stand 30 ohm ; in ’t kort hij beslist de meeste kwestiën maar ver- 
geet ons de argumenten te zeggen , waarop zijn beslissing rust. 
’t Is met de bliksemafleiders vreemd gegaan: sedert den tijd van 
FRANKLiN (dus van 1752), is gedurende ruim een eeuw onze kennis 
op dat punt al heel weinig vooruitgegaan , en toch zijn er vele malen 
nieuwe regels opgesomd en nieuwe instructiën gegeven omtrent de 
eischen van een goeden geleider , die echter lang niet altijd met elkaar 
in overeenstemming zijn. Om een voorbeeld te geven , alleen van de 
laatste jaren, vermeld ik het volgende: melsens wil vele spitsen, wil 
ijzer als geleider gebruiken en vele dunne draden , die het gebouw 
omgeven ; neesen verlangt een stalen spits , een ijzeren geleider van 
1 cM 2 doorsnede , w. holtz wil een koperen geleider met vergulde 
spits; The Lightning Rod Conference eischt koper, een stompen kegel 
