DE BLIKSEMAFLEIDER. 
205 
Cu. montigny verhaalt ons, dat op den weg van Rocbefort naar 
Dinant tachtig populièren over een lengte van 2400 M. door den 
bliksem getroffen zijn juist op de hoogte van den daar langs loopenden 
telegraafdraad, die van 0,1 tot 1,3 M. van de boomen verwijderd 
is. Er waren gaten en scheuren , en de schors was van de boomen 
afgereten ; montigny is van meening , dat de draad door inductie van 
de wolk een sterke spanning gekregen heeft en daardoor de ontlading 
op de boomen heeft overgebracht. Begrijpe dit nu, wie ’tkan! Vol- 
gens de heerschende begrippen omtrent geleiding en inductie moest 
de draad , indien hij door de wolk geïnduceerd was , zelf getroffen 
worden; daar de toppen der boomen echter veel hooger reiken , zouden , 
volgens de gewone verklaring van den bliksemafleider, deze veeleer 
geïnduceerd moeten zijn dan de draad en dus zelven getroffen worden , 
maar dan aan den top en niet juist tegenover den draad ; men zou 
kunnen aannemen, dat de draad, door de wolk elektrisch gemaakt, 
op zijn beurt induceerend gewerkt heeft op al de boomen , en dat 
er vonken zijn overgesprongen tusschen de boomen en den draad ; 
maar hoe men ’t ook opvat, steeds laat de verklaring veel te wen- 
schen over. 
Zoo ook in de twee volgende gevallen door newall en colladon 
meêgedeeld. Newall. verhaalt , dat een huis te Sheffield en een kerk 
te Rugby getroffen werden ; beide gebouwen waren van afleiders 
voorzien , die echter niet met de gasleiding verbonden waren , de 
bliksem verliet in beide gevallen den afleider , sloeg op de gasbuizen 
over en stak het gas aan ; om de buis te bereiken sloeg hij door 
dikke muren heen. 
Colladon verhaalt van een straal , die een populier trof in de na- 
bijheid van een ijzeren hek ; de vonk ging over naar een olmboom 
aan de andere zijde van het hek en van daar op het hek , dat ge- 
deeltelijk smolt. Vandaar sloeg de bliksem, de aarde omwoelend in 
een gasbuis, drong langs die buis in een woonhuis, waar hij een 
lichtkroon beschadigde en eerst van daar door draden en ijzeren 
buizen naar buiten en voor goed in den grond. 
Ik haal deze beide gevallen aan uit velen , om duidelijk te doen 
inzien ; dat wij de zaak niet goed begrijpen ; in het eerste geval , dat 
van newall, had men mogen verwachten, dat de ontlading langs den 
afleider naar den grond zou gaan ; zegt men nu , hetgeen het stereotype 
antwoord in zulke gevallen is, »de grondverbinding was niet goed”, 
dan vragen wij: »bood die grondverbinding dan toch niet minder 
