212 
DE BLIKSEMAFLEIDER. 
len en in verbinding was met het buitenbekleedsel eener leidsche 
flesch ; bij de eerste proeven met goede aardgeleiding zag men geen 
vonk tusschen het metalen dak en de metaal massa's binnen het huis, 
hetzij het dak met den geleider verbonden was of niet. Nu - * maakte 
hij in een porceleinen vat een kunstmatige aarde , waarin twee platen op 
6 cM. afstand van elkaar geplaatst waren , waarvan een met den afleider , 
de ander met de flesch verbonden was; niettegenstaande deze aarde 
vochtiger was dan de grond gewoonlijk is , sprongen nu toch bij elke 
ontlading vonken van het dak door een laag lucht van 4 cM. dikte 
naar de gas-brackets en bereikten den grond langs anderen weg , 
onverschillig of de geleider met het metalen dak verbonden was of 
niet ; alleen sprong er , wanneer dit laatste niet het geval was , nog 
een tweede vonk van den afleider naar het dak en vandaar door een 
laag lucht naar de brackets. Deze proeven bewijzen , naar wij meenen , 
niet zeer veel ; alleen blijkt er de noodzakelijkheid uit groote metaal- 
massa’s van het gebouw, met den afleider te verbinden. 
Varley acht het heen en weer schommelen van stroomen door 
bliksemafleiders meer denkbeeldig dan waar , en hij kan zich voor- 
stellen , dat talrijke geleiders op een gebouw een bron van gevaar 
kunnen worden als er een slechte aardverbinding is , want de elektri- 
citeit zal zich dan overal verspreiden , waar zij kan en een weg naar 
den grond zoeken langs talrijke en min of meer onvolmaakte wegen ; 
zulke vreemde verschijnselen als die, waar lodge op wijst, dat de 
bliksem zich een weg baant door schoorsteenen naar heete roet of 
door een muur naar een kachel of naar een geweer , moeten volgens 
varley toegeschreven worden aan het gemis van een goede aard- 
verbinding. Eindelijk is deze geleerde van meening , dat in den gewonen 
loop van zaken spanningsverschillen tusschen wolken en de aarde 
veelal vereffend worden op de wijze overeenkomende met de eerste 
proef van lodge (blz. 211), waarbij de spanning der wolk betrekkelijk 
langzaam toeneemt en dus de puntige afleider steeds zijn werk doen kan. 
Preece , inspecteur der telegraaflijnen , begint zijn bestrijding van 
lodge met de opmerking, dat in 1878 in Engeland een commissie 
benoemd werd om een instructie te ontwerpen voor den aanleg van 
bliksemafleiders; in de zitting der »British Association” van 1881 
bracht zy haar rapport uit , dat later aangenomen werd en uitgegeven 
is. »Wil iemand weten wat hij moet doen om zijn huis te beschermen”, 
zegt preece,” dan raadplege hij dat boek. Daar leest men: 
»Een bliksemafleider moet twee functiën verrichten, hij vergemak- 
