214 
DE BLIKSEMAFLEIDER. 
Ten tweede zou men uit zijn proeven kunnen afleiden , dat , wanneer 
de lading in een wolk langzamerhand toeneemt , een spitse punt de 
omliggende voorwerpen beschermt en het op den aardweêrstand zoo 
nauw niet aankomt. Ontstaat de spanning echter plotseling {inpulsive 
rush) , dan treft de ontlading steeds het hoogste punt dat het best 
met de aarde verbonden is. 
Daaruit volgt echter , dat een goede aardverbinding wel degelijk 
van het hoogste belang is ; neemt de spanning in de wolk langzaam 
toe , dan zal de werking der spits waarschijnlijk de ontlading beletten ; 
bij plotseling ontstaande spanning volgt de ontlading , volgens de 
proeven van lodge dat lichaam , dat de beste aardverbinding heeft. 
Meer valt er uit zijn proeven rechtstreeks niet af te leiden en 
redeneering alleen kan ons op dat punt niet veel verder brengen, 
omdat de theorie van den bliksemafleider nog zeer onvolmaakt is. 
Wat zegt eigenlijk die theorie? Een met elektriciteit geladen wolk 
zou verdeelend werken op de elektriciteit van den bliksemafleider, de 
ongelijknamige aantrekken en de gelijknamige afstooten ; de ongelijk- 
namige stroomt uit de spits op de wolk en zal die neutraliseeren en 
als dat niet gauw genoeg kan gebeuren zal de elektriciteit van de 
wolk zich door een bliksemstraal vereenigen met de ongelijknamige 
van den afleider. Toch is dit laatste niet goed te begrijpen : een goede 
afleider mocht geen inslaan toelaten , en gebeurt dat toch , dan is 
het mij bij onze tegenwoordige kennis onverklaarbaar: stel dat een 
positief elektrische wolk boven een bliksemafleider hangt, dan zal zij 
negatieve uit den afleider trekken en hoe grooter de spanning is des 
te meer ; kan die negatieve elektriciteit de wolk niet neutraliseeren , 
dan is er ook geen negatieve elektriciteit, waarmeê de positieve van 
de wolk zich onder den vorm van een straal kan vereenigen. Nemen 
wij nu echter aan , dat er in het bovenste gedeelte van den afleider nega- 
tieve elektriciteit genoeg is , maar dat zij niet snel genoeg afstroomt om 
de wolk of een deel daarvan te neutraliseeren , dan zal de ontlading 
plaats hebben en dan is de wolk voor een deel ontladen door een 
bliksemstraal ; deze springt over tusschen de wolk en het bovenste 
deel van den geleider ; de stroom , waarvan men spreekt , volgt niet 
den geleider maar doorklieft de lucht tusschen wolk en afleider. Hoe 
kan daardoor ooit brand ontstaan? 
In deze theorie kan men echter zeggen , dat het hetzelfde is of de 
positieve elektriciteit van de wolk den geleider volgt tot den grond , 
zooals lodge het schijnt op te vatten , dan wel of de door inductie 
