OVER DE 
SCHADELIJKHEID VAK GAS VOGK PLAKTEN. 
DOOR 
HUGO DE VRIES. 
Op tweeërlei wijze wordt ons lichtgas als schadelijk voor den groei 
van planten beschouwd. Ten eerste in kamers, waar gas gebrand 
wordt , en ten tweede langs onze grachten en straten , en in de stads- 
plantsoenen , waar de gasbuizen in de nabijheid van de wortels der 
boomen liggen. In beide opzichten heerscht veel verschil van meening , 
en wat door den een hoogst gevaarlijk wordt geacht , is volgens den 
ander ternauwernood schadelijk te noemen. 
Om in deze vragen een oordeel te kunnen vellen , is in de aller- 
eerste plaats noodig een juiste kennis van de samenstelling van ons 
lichtgas , en van hetgeen er bij het branden eener gasvlam geschiedt. 
Ons gas is geenszins een enkelvoudige stof, maar een mengsel van 
een groot aantal verschillende verbindingen. Onder deze zijn er in 
den regel drie , die te zamen nagenoeg de geheele massa uitmaken , 
terwijl omstreeks een twintigtal andere slechts in zeer geringe hoe- 
veelheid voorkomen. Merkwaardiger wijze is het vermogen van het 
gas , om bij verbranding licht te geven , niet afkomstig van die drie 
hoofdbestanddeelen , maar van enkele onder de laatstbedoelde bjj- 
mengselen. Omstreeks de helft van het gas bestaat uit waterstof, 
tusschen 30 en 40 pet. uit moerasgas en van 5 — 15 pet. uit kool- 
oxyde. Deze drie stoffen geven bij de verbranding wel veel warmte, 
maar weinig of geen licht Zij veroorzaken dien blauwachtigen gloed, 
dien iedereen als een kenmerk van de vlammen onzer gaskomforen 
