OVER DE SCHADELIJKHEID VAN GAS VOOR PLANTEN. 
225 
zekere verhouding tusschen den groei der wortels en de voeding der 
plant. Hoe sneller de wortels groeien , des te grooter is het aantal 
gelijktijdig voorhanden wortelharen , des te aanzienlijke!' dus de zuigende 
oppervlakte. Wordt door de aanwezigheid van sporen van gas de 
groei der wortels vertraagd , dan nemen daarmede dus ook de overige 
verrichtingen dezer organen af, en bij eenigszins aanmerkelijke ver- 
traging van den groei wordt de toevoer van water en van voedsel 
onvoldoende voor het leven van den boom. Het gas behoeft dus 
volstrekt niet de wortels rechtstreeks te dooden , om reeds eene merk- 
bare verzwakking van den bladerkroon te veroorzaken. Maar beginnen 
de bladeren , bij gemis aan water , slap te worden , zoo worden ook 
zij in hunne verrichtingen gestoord , en het voedsel , dat zij uit de 
lucht opnemen , en voor den groei der overige deelen bereiden , zal 
trager en trager naar den stam en de wortels afvloeien. Op deze wijze 
zullen dus de wortels middellijk , door gemis aan het afdalende voedsel , 
in hun groei worden belemmerd , en zal dus de werking van het gas 
versterkt worden. 
Zoo is dan in het algemeen de werking van lekken in gasbuizen 
te beschouwen als een langzame vergiftiging, die, in de wortels be- 
ginnende , allengs den geheelen boom aantast. De rechtstreeksche 
waarneming bevestigt deze gevolgtrekkingen , daar zij leert , dat aan 
boomen, die in de nabijheid van gaslekken gestorven zijn, de fijne 
haarwortels plegen te ontbreken , terwijl daarentegen de dikkere en 
dikste takken der wortels even weinig sporen van rechtstreeksche 
beschadiging toonen , als de stam boven den grond. 
Aan het slot van deze uiteenzettingen wensch ik een kort over- 
zicht te geven van eenige der voornaamste proeven, die over de doode- 
lijke werking van lekken in gasbuizen op boomen en heesters ge- 
nomen zijn. 
Toen voor ettelijke jaren de boomen van de allee »Unter den 
Linden” en van andere straten van Berlijn in het oog loopend be- 
gonnen te kwijnen en af te sterven , en door sommigen de oorzaak 
in de gasbuizen in de nabijheid der wortels gezocht werd , werd 
eene commissie benoemd, ten einde deze zaak te onderzoeken. De 
uitspraak , waartoe dit onderzoek leidde , was , dat nergens eenig be- 
wijs voor de schadelijkheid der gasbuizen had kunnen gevonden worden , 
en dat men dus het afsterven aan andere oorzaken moest toeschrijven. 
Deze uitspraak werd door plantkundigen en kweekers terstond met 
twijfel en tegenspraak bejegend , en gaf zoowel te Berlijn als elders 
