EEN EN ANDER OVER TRICHINEN. 
DOOR 
H. L GERTH VAN WIJK 
In de laatste jaren zijn in ons land enkele gevallen voorgekomen 
van eene ziekte — trichinose genoemd — , die in mijne jeugd bij de 
bewoners van vele plaatsen o. a. in Duitschland groote onrust ver- 
wekte , maar zich tot nog toe gelukkig in Nederland slechts zeer 
weinig heeft vertoond. Evenwel is door die weinige ziektegevallen 
de aandacht van vele belanghebbenden op de trichinen gevestigd , het- 
geen echter het m. i. verkeerde gevolg heeft gehad , dat het ge- 
bruik van varkensvleesek door velen vermeden werd , omdat trichinen 
bijna uitsluitend door dit vleesch in den mensch worden overgebracht. 
Natuurlijk wordt geen trichinose veroorzaakt door vleesch waarin 
zich geen trichinen bevinden , zoodat het voor de verbruikers van 
varkensvleesch groote waarde heeft te weten , of een geslacht varken 
al dan niet vrij is van trichinen. In dit stukje wensch ik in het 
kort den levensloop der trichine te beschrijven , alsmede hoe men ze 
in vleesch onschadelijk kan maken en de wijze waarop ze in vleesch 
moet worden gezocht. 
Algemeen bekend is , dat gaar vleesch in dunne draden uit elkander 
kan worden gehaald ; beschouwt men zulk een draad onder het micro- 
scoop (zie fig. 1) , dan blijkt hij uit nog veel dunner draden te bestaan , die 
men spiervezels 1 noemt. Deze vezels liggen min of meer evenwijdig naast 
elkander en zijn in versch vleesch tot groepjes verbonden door vlie- 
zige deelen , bekend onder den naam bindweefsel. Snijdt men vleesch 
1 Bij den mensch bedraagt de dikte van een spiervezel hoogstens 0.056 mM. 
