EEN EN ANDER OVER TRICHINEN. 231 
1.8 mM. lang en aan het breedste gedeelte hoogstens 0.05 mM. 
breed; het mannetje (fig. 3a; in welke figuur het mannetje sterker 
vergroot is dan het wijfje) is een weinig kleiner, hoogstens 1.5 mM. 
lang. De geslachtsrijpe dieren blijven tusschen de darmvlokken in het 
darmslijm en paren weldra, waarna het wijfje een tweemaal grootere 
lengte bereikt dan ze vroeger had , terwijl zich in haar lichaam een groot 
aantal (1500—2000) eieren ontwikkelen tot aanstaande trichinen, 
welke levend geboren worden (fig. 3c). Langzamerhand worden de darm- 
trichinen met de uitwerpsels verwijderd , zoodat zij na drie tot vier 
maanden geheel uit het darmkanaal van het varken verdwenen zijn. 
De, ongeveer 0.01 mM. lange, pasgeboren trichinen banen zich 
een weg door den darmwand en komen in de buikholte , vanwaar 
zij zich begeven naar de omringende spieren , o. a. naar het middenrif 
en naar de lendespieren l . Verder komen zij door 
de in het middenrif aanwezige , voor het doorlaten 
van sommige ingewanden dienende openingen in 
de borstholte en gaan van deze in de haar om- 
gevende spieren. Echter bepalen zij zich niet tot 
het bezoek van die spieren , welke de borst- en de 
buikholte begrenzen , maar zij gaan ook over in 
allerlei spieren van den kop en van de ledematen. 
Welken weg de jonge trichinen bij hare verhuizing 
volgen, is niet zeker, waarschijnlijk echter ver- 
plaatsen zij zich door het bindweefsel. Ten slotte 
boort zich het, intusschen reeds veel langer geworden 
(0.12 tot 0.18 mM.), jonge dier in een spiervezel 
en ontwikkelt zich binnen ongeveer twee weken 
tot een spiertrichine , die wel is waar nog geen eigen 
omhulsel bezit (zie fig. 4) , maar toch reeds volkomen geschikt is , zich 
in een ander dier tot darmtrichine te ontwikkelen. Eerst als de spier- 
trichinen ongeveer twee maanden oud zyn , geschiedt de vorming van 
dit omhulsel, hetwelk later nog geleidelijk dikker en steviger wordt, 
ten slotte door het afzetten van kalk. De aangetaste spiervezel houdt op 
haar werk te verrichten , en waarschijnlijk ook de omringende spier- 
vezels; slechts nadat de spiertrichine volwassen is, hervatten deze 
laatste haar werk. 
Geheel dezelfde ontwikkeling doorloopen de spiertrichinen als zij 
1 De lendespier is in het dagelijks leveu ouder den naam haas bekend, 
