238 VERGIFTIGHEID VAN KLEURSTOFFEN UIT STEENKOLENTEER. 
alle genotmiddelen , dat fuchsine , bleu de Lyon , eosine en andere 
daarmede verwante kleurstoffen ook in Frankrijk niet voor het kleuren 
van voedingsmiddelen mogen worden gebruikt , dan scheen de vrees , 
dat de verandering van slachtplaats voor de inwoners van Amsterdam 
geen verbetering zou zijn, inderdaad gewettigd. Toch maakte men 
zich noodeloos ongerust. 
Waarin vinden dan dergelijke verbodsbepalingen haar aanleiding? 
Voor hen, die weten dat de aniline de grondstof is voor de bereiding 
van de aniline-kleurstoffen , de eerst bekende groep der teerkleur- 
stoffen , in de omstandigheid , dat die aniline zelf een vergif is. Ten 
tweede hierin , dat de verwerking der aniline-olie dikwijls begint 
met verhitting met vergiftige arsenikum- of kwik verbindingen ; wan- 
neer nu de verkregen kleurstoffen niet volkomen gezuiverd worden , 
blijft er allicht een weinig van de vergiftige stof mede vermengd. 
Nu behoeft het gevaar niet altijd zoo groot te zijn als wanneer met 
anilinerood of fuchsine gekleurde wijnen worden gedronken; ook zon- 
der dat kan het gebruik van teerkleurstoffen gevaarlijk zijn ; arbeiders 
in de fabrieken , beambten die met het verpakken belast zijn en voort- 
durend in de ruimte verkeeren waarin het stof gedeeltelijk uit fijne 
kleurstofdeeltjes bestaat, vrouwen die werken met weefsels en draden , 
waarin giftige bestanddeelen voorkomen , allen en met hen nog meer 
menschen loopen gevaar hun gezondheid te verliezen. De gevallen 
zijn niet uitgebleven , waarin van vergiftiging door teerkleurstoffen 
gesproken moest worden. Nu moge het waar zijn , dat in den regel 
bij de bijmengselen en niet bij de kleurstoffen zelve de schuld van 
het ongeval lag , nu moge het gevaar veel verminderd zijn , sinds 
men de arsenikum- en kwikhoudende stoffen in veel fabrieken heeft 
vervangen door nitrobenzol , dat ook wel vergiftig is maar door verhit- 
ting gemakkelijk kan verwijderd worden , er heerscht nog eene onze- 
kerheid , die , zooals gezegd werd , in een aantal landen der regeering 
aanleiding gaf om zich met de zaak te bemoeien. 
De bestaande onzekerheid weg te nemen is het doel, hetwelk 
dr. TH. weyl beoogt met een stelselmatig onderzoek naar de werking 
van verschillende teerkleurstoffen op het dierlijk organisme. Hij onder- 
werpt honden (liever zou hij apen gebruiken , om een dier te hebben , 
dat in zijn lichamelijke organisatie grooter overeenkomst met den 
mensch vertoont , maar apen zijn te duur) op drieërlei wijze aan de 
werking van de kleurstof; zij wordt in de maag of door inspuiting 
onder de huid gebracht of de huid wordt er mede ingewreven. De 
