IN DE WESTPII AALSCII E KALKBERGEN. 
243 
Het valt mij moeielijk over deze stof beknopt te zijn. Mijn doel 
met hetgeen ik er over zeide , maar vooral met hetgeen volgt , is 
een opwekking tot overweging en navolging. Ik voel mij daartoe ge- 
drongen omdat ik behoefte heb lucht te geven aan dankbaarheid voor 
onvermengd natuurgenot , dat ik trachten zal weer te geven , zoo 
goed en zoo kwaad als mij dat mogelijk is. 
Bovendien kan mijn schrijven wellicht menigeen , aan wien het 
goed besteed zou zijn , aanleiding geven om het te zoeken en te ge- 
nieten zooals ik dat mocht doen; gelijk ik er toe opgewekt werd 
door het lezen van een kort opstel in De Natuur door dr. eilerts 
de haan. 1 Daarom zal ik niet verzuimen er zooveel mogelijk licht 
op te laten vallen dat het onder ieders bereik ligt, zoo hij slechts 
over goede beenen te beschikken heeft. De kosten toch zijn uiterst 
gering en er is weinig tijd voor noodig. Om in het kader van ons 
tijdschrift te blijven zal ik eenigszins uitvoeriger spreken over het 
onderdeel der natuurwetenschap , dat zich daarbij als van zelf aan 
ons opdringt. Moet ik daarbij een eenigszins groote plaats inruimen 
voor persoonlijke indrukken en meeningen , dan is dat met het voor- 
opgestelde doel niet in strijd. 
In het begin van Augustus van verleden jaar , toen de onophoudelijk 
neerstroom ende regen ons reeds deed wanhopen aan de mogelijkheid 
der uitvoering van ons reisplan , begon de zon voor een enkele maal 
door de dichte wolkenmassa heen te dringen. 
De barometer steeg en lichte vederwolkjes kwamen uit het oosten 
drijven. Die goede voorteekenen deden ons besluiten onmiddellijk op 
weg te gaan. De ondervinding had ons geleerd , dat de weersverbe- 
tering , die zij voorspelden , van zeer korten duur kon zijn en flink 
gewaagd is half gewonnen. Alles , wat mijn vrouw en ik noodig 
meenden te hebben en ook niet meer dan dat , werd in een ransel 
gepakt, die gemakkelijk op den rug gedragen kon worden. Op zulke 
tochtjes moet men volkomen vrij zijn om elk oogenblik zijn kwartier 
op te kunnen slaan waar men maar wil. Dat mijn vrouw het tochtje 
medemaakte vermeld ik om te doen zien , dat ook dames , zoo zij 
ten minste van wandelen houden en voor natuurgenot zich kleine ont- 
beringen weten te getroosten , om geen enkele reden te huis behoeven 
te blijven. 
1 Jaargang 1881. BI. 251 vv. 
