254 
IN DE WESTPHAAL8CHE KALKBERGEN. 
Voor ons komt de toren van Hohen-Limburg boven de daken uit- 
kjjken en zien wij bet »Scbloss ,J zijn tinnen nog even uitsteken 
boven de dicbte kruinen der boomen , die den berg omhullen. Het 
kleine dal van de Nahmer, met al weer een monumentalen toren 
aan zijne uitmonding , laten wij rechts , als wij de beek, waarnaar bet 
genoemd is, overschrijden, en wij zijn bij ons hotel. 
Ik zal over bijzonderheden , die niet nauw verbonden zijn met 
natuurverschijnsels , slechts kort of in het geheel niet spreken. Men 
vindt dat, beter dan ik het geven kan, in het boek van dr. natorp. 1 
Slechts dit wil ik nog eens herhalen : Ook een zeer schrale beurs 
behoeft geen hinderpaal te wezen , daar de hotels voortreffelijk en 
niet duur zjjn. Bovendien bestaan overal voldoende en niet kostbare reis- 
gelegenheden , voor wien uitsluitend wandelen te vermoeiend mocht wezen. 
Evenwel, als het eenigszins mogelijk is, reize men te voet. Slechts 
zóó toch ziet men de schoonste punten , die vaak voor rijtuigen ontoe- 
gankelijk zijn. Bovendien vereenzelvigt de wandelaar zich meer met 
de natuur en smaakt daarvan alleen zóó het rechte genot. De heer- 
lijke berglucht , frisch ook bij groote warmte , sterkt onze longen en 
menig praatje met de vriendelijke bewoners geeft aangename afwisse- 
ling. Wat echter nog meer gewicht in de schaal legt, men is niet 
gebonden aan in de reisboeken voorgeschreven toeren of aan de willekeur 
van een koetsier en vrij van lastige en vervelende gidsen , die ons 
niets wijzen , dan wat wij zonder hen ook kunnen vinden. Gidsen 
zijn , in deze dichtbewoonde streken en bij een bevolking, waar men 
nooit te vergeefs om inlichtingen vraagt, totaal overbodig. 
Na een , ook voor een Hollandschen mond en met het oog op de 
eigenaardigheden der Duitsche keuken , bijzonder smakelijke en krach- 
tige inwendige versterking, gaan wij nog denzelfden dag uitvoering 
geven aan het punt van ons programma , dat naar mijn schatting 
het belangrijkste van alles is. 
De trein brengt ons in een kwartier tot Lethmate , langs een weg , 
die tweemaal de Lenne overbruggend , ons heerlijke gezichten op die 
rivier gunt. In Lethmate gaan wij de groote brug over naar den 
rechter rivieroever. De geweldige regenbuien , die er gevallen waren , 
verschaften ons nu het voordeel , dat alle rivieren en beken veel 
water bevatten en met hun schuimende en bruisende, snel voort- 
schietende golven het landschap dubbele schoonheid bijzetten. 
1 Dr. natorp. Ruhr und Lenne , raedeker te Iscrluhn, 
