258 
IN 13E WESTPHAALSCHE KALKBERGEN. 
soorten van klei , waarvan kiezelzure aluinaarde een hoofdbestanddeel 
is. De eigenaardige kommen of kraters , die zoo karakteristiek zijn 
voor Geysirs — heete bronnen met tusschenpoozende werking — 
ontstaan door afscheiding van in dat water opgeloste kiezelaarde. 
Daarom is ook in druipsteengrotten een afscheiding van kiezelzuur of 
van water dat betrekkelijk rijk is aan deze stof, niet zeldzaam (Nixenbad 
in de Dechengrot). 
Nu dringt steeds , langzaam maar gestadig , water , bezwangerd met 
koolzure kalk door naar het gewelf van grotten of holten in kalk- 
gebergten. Daar de toevoer zoo langzaam plaats heeft , vallen die 
droppels met groote tusschenpoozen af. Het koolzuurgas en het water 
hebben dus ruim gelegenheid om gedeeltelijk te ontwijken of te ver- 
dampen , en zoo zal de koolzure kalk zich in vasten toestand af kunnen 
zetten of liever af moeten zetten. Alleen toch de aanwezigheid van 
het ontwijkende koolzuurgas maakt het opgelost blijven mogelijk. 
(i Slot volgt.) 
