290 
LIEBIG EN WÖHLER. 
haar scheikundige zijde hadden, wie zou het loochenen, maar dat 
ook de scheikunde die verschijnselen, voorzooverre zij haar aangingen , 
tot haar domein rekenen wilde , dat zij verklaren wilde , hoe b.v. de ge- 
bruikte voedingstoffen bij de stofwisseling veranderen , dit werd haar 
door velen , ja door de meesten als eene groote aanmatiging toegerekend. 
Andere oorzaken dan die bij de verbranding van onze brandstoffen 
de vorming van koolzuur en waterdamp teweegbrachten , dan waarover 
de scheikundige in zijn laboratorium beschikken kon wanneer hij ont- 
leding of verbinding tot stand bracht , andere oorzaken dan deze be- 
heerschten de scheikundige werkingen van dat ook thans nog in zijn 
geheel niet verklaard geheel van verschijnselen , hetwelk den naam 
leven draagt. Trouwens er waren er , die in de onderstelling der zoo- 
genaamde levenskracht eene wel niet alles ophelderende maar toch nader 
onderzoek voorloopig afsluitende verklaring vonden. Met deze opvat- 
ting is wöHLEit’s ontdekking lijnrecht in strijd. Zij toonde aan , dat 
de grondslagen , waarop het gebouw der zoogenaamde levenskracht 
was opgetrokken , niet vast in de aarde rustten ; het gebouw begon te 
wankelen , het werd afgebroken , de feiten , die als steunpilaren en kroon- 
lijsten dienst hadden gedaan , vonden plaats in het nieuwe gebouw , 
waarvan wöhler den hoeksteen legde. Elke nieuwe kunstmatige be- 
reiding van eene organische stof is eene nieuwe lauwer aan het borst- 
beeld van wöhler, den eersten bestrijder van een machtig vooroor- 
deel. Van dezen arbeid is in de voor ons liggende briefwisseling niet 
rechtstreeks sprake ; hij was reeds volbracht , voordat de vrienden 
elkander vonden. 
Maar toch worden er mede in verband staande zaken vermeld ; het 
waren destijds nog verwachtingen , die thans meer dan eens vervul- 
ling vonden. Spottend moge liebig in 1837 schrijven, toen hij van 
plan was in eene vereeniging van natuuronderzoekers eene mededeeling 
over allantoïne te doen : maak aan kop of staart eenige geniale op- 
merkingen over de bereiding van organische stoffen in het laboratorium, 
zoodat de menschen moeten gelooven , dat het enkel hun eigen schuld is , 
dat zij uit houtskool en regenwater geen suiker kunnen maken , on- 
bepaalde voorstellingen omtrent de gevolgen van wöhler’s ontdek- 
king zijn hun deel. Waar andere scheikundigen waarnemingen doen, 
wier beteekenis dezelfde is , ziet hun belangstelling hopend vooruit , 
hetgeen de toekomst in rijke mate gaf. In 1838 wordt het vermoeden 
van DEM as bewaarheid , dat de welriekende olie uit de bloemen der 
moeras-Spiraea ( Sp . ulmaria) gemaakt kan worden door de salicine 
